Κώστας Σαμαράς
Σε ανάρτηση για το δυστύχημα με τις πέντε νεκρές γυναίκες στο εργοστάσιο Βιολάντα προχώρησε η Μαρία Καρυστιανού.
«Υπάρχουν φορές που τα λόγια δεν μπορούν να βγουν ως λέξεις… Μόνο ως κραυγή… Είναι αυτό το “γιατί”. Και αυτό το “όχι πάλι άδικοι, μαρτυρικοί θάνατοι”» τονίζει αρχικά.
«Κάθε δυστύχημα αποκαλύπτει τραγικές ευθύνες, γιατί θα μπορούσε να αποφευχθεί. Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους οφείλουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Να διασφαλίζουν συμμόρφωση με τη νομοθεσία. Τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής δεν είναι θεωρίες για να μένουν στα χαρτιά, είναι η ουσία και η απόδειξη ότι ένα κράτος λειτουργεί και φροντίζει τους πολίτες του», υπογραμμίζει.
«Εύχομαι δύναμη και αγάπη στους ανθρώπους που μένουν πίσω, για να αντέξουν τον πόνο και το ατελείωτο κενό. Και είμαι δίπλα τους σε ό,τι χρειαστούν για τη δικαίωση των αγαπημένων τους», αναφέρει τέλος.
Ολόκληρη η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
«Υπάρχουν φορές που τα λόγια δεν μπορούν να βγουν ως λέξεις… Μόνο ως κραυγή… Είναι αυτό το «γιατί». Και αυτό το «όχι πάλι άδικοι, μαρτυρικοί θάνατοι».
Κάθε δυστύχημα αποκαλύπτει τραγικές ευθύνες! Γιατί θα μπορούσε να αποφευχθεί! Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του Κράτους οφείλουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους! Να διασφαλίζουν συμμόρφωση με τη νομοθεσία! Τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής δεν είναι θεωρίες για να μένουν στα χαρτιά, είναι η ουσία και η απόδειξη ότι ένα Κράτος λειτουργεί και φροντίζει τους πολίτες του.
Πόσα εργατικά ατυχήματα… Πόσοι θάνατοι από τροχαία…57 θάνατοι στο τρένο των Τεμπών. 2 θάνατοι από τις πρόσφατες βροχοπτώσεις… Άδικοι θάνατοι που μας φέρνουν μπροστά στον ανείπωτο πόνο.
Εύχομαι γρήγορα να βγει στο φως η αλήθεια! Και σε περίπτωση που αποδειχθεί οποιαδήποτε παράβαση του νόμου, οι υπεύθυνοι να τιμωρηθούν.
Κάποια σπίτια πάλι έκλεισαν και κάποια παιδιά δεν θα ξανανιώσουν ΑΥΤΟ… το χάδι… ΑΥΤΟ το φιλί… το μοναδικό…, της μάνας. Η ψυχή μου στέκεται δίπλα σε αυτόν τον ανείπωτο πόνο. Τον γνωρίζω καλά…
Γλυκές μανούλες, νέες γυναίκες που μετράτε ήδη μια μέρα στους ουρανούς. Μακριά απ’ ό,τι αγαπήσατε.
Εύχομαι δύναμη και αγάπη στους ανθρώπους που μένουν πίσω, για να αντέξουν τον πόνο και το ατελείωτο κενό. Και είμαι δίπλα τους σε ό,τι χρειαστούν για τη δικαίωση των αγαπημένων τους».
