Κώστας Σαμαράς
Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εμφανιστεί ως ο μοναδικός αντίπαλος της πολιτικής παντοκρατορίας του Κυριάκου Μητσοτάκη εξελίσσεται η επίσημη ανακοίνωση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στις 26 Μαΐου, η οποία ωστόσο γεννιέται με βαριά σημάδια εσωτερικής απαξίωσης – Γιατί το νέο κόμμα που υπόσχεται να οδηγήσει τη χώρα στην «Ιθάκη» της μπάζει από παντού, πώς το αφήγημα περί «νέων και άφθαρτων στελεχών» κατέρρευσε παταγωδώς και ποια είναι η στενή ομάδα των εννιά εκλεκτών που αποδεικνύει ότι ο πρώην πρωθυπουργός απλώς ανακυκλώνει τους ίδιους αποτυχημένους συνεργάτες του
Το επικοινωνιακό τρικ της «Πυξίδας» και η αποτυχία της ανανέωσης
Το πολιτικό και επικοινωνιακό παρασκήνιο γύρω από το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα ξεσκεπάζει τις μεγάλες αδυναμίες ενός αρχηγού που προσπαθεί να επιστρέψει στο προσκήνιο χωρίς φρέσκες ιδέες. Το όνομα που παίζει πιο δυνατά από όλα είναι το «Πυξίδα», το οποίο θα συνοδεύεται από το βαρύγδουπο, πλην όμως κενό περιεχομένου μότο: «Πυξίδα, για να ξαναβρεί η χώρα την Ιθάκη της».
Πίσω από τις ποιητικές μεταφορές, ωστόσο, κρύβεται η απόλυτη αδυναμία του Τσίπρα να πείσει την κοινωνία. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειές του να παρουσιάσει μια «ομάδα κρούσης» από νέα και άφθαρτα πρόσωπα, ο ίδιος έφαγε πόρτα από την πραγματική αγορά και την κοινωνία. Τα ικανά και σοβαρά στελέχη αρνήθηκαν κατηγορηματικά να τσαλακωθούν και να μπουν σε έναν πολιτικό στίβο γεμάτο τοξικότητα, αναγκάζοντας τον πρώην πρωθυπουργό να «ψωνίσει από το πανέρι» των δικών του, πιστών χειροκροτητών.
Η λίστα των εννιά: Οι άνθρωποι του προέδρου που εγγυώνται το χθες
Η κεντρική ομάδα που θα παίρνει τις αποφάσεις μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα δεν προκαλεί κανέναν ενθουσιασμό, καθώς πρόκειται για πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του, που έχουν ταυτιστεί με το κομματικό παρελθόν και τις παλιές γραφειοκρατικές ίντριγκες. Η εννιάδα της Κουμουνδούρου που μετακομίζει στη «νέα εποχή» αποτελείται από τους: Μιχάλη Καλογήρου, Γιώργο Βασιλειάδη, Γρηγόρη Θεοδωράκη, Τζένη Λιαμαντοπούλου, Μαριζέτα Αντωνοπούλου, Δημήτρη Χαλαζωνίτη, Μίλτο Χατζηγιαννάκη και Στέλιο Αποστόλου.
Αυτή η στενή ομάδα των «κολλητών» και των πρώην μετακλητών στελεχών είναι η τρανή απόδειξη ότι η «Πυξίδα» είναι πλήρως αποπροσανατολισμένη πριν καν ξεκινήσει, αφού το μόνο που προσφέρει είναι μια βαρετή ανακύκλωση των ίδιων προσώπων που οδήγησαν την Αριστερά στην εκλογική κατάρρευση και τη ρευστοποίηση.
Το μεταναστευτικό ρεύμα και το ρίσκο των μεταγραφών
Ο Αλέξης Τσίπρας, γνωρίζοντας ότι η αρχική του ομάδα στερείται λαϊκού ερείσματος, επιχειρεί να στήσει ένα σκηνικό «δυνατού ξεκινήματος» μέσω παρασκηνιακών συμφωνιών και ηχηρών μεταγραφών της τελευταίας στιγμής. Το νέο κόμμα λειτουργεί ήδη ως καταλύτης για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, με βουλευτές και στελέχη όπως η Ελένη Αυλωνίτου, η Όλγα Γεροβασίλη και ο Κώστας Ζαχαριάδης να ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους μετά τη διαγραφή του Παύλου Πολάκη από τον Σωκράτη Φάμελλο.
Ωστόσο, αυτή η συλλογή πολιτικών προσφύγων και δυσαρεστημένων στελεχών από το παλιό μαγαζί της Κουμουνδούρου δεν συνιστά κυβερνητικό πόλο, αλλά μια απελπισμένη μάζωξη ηττημένων. Ο Τσίπρας υπόσχεται να χτυπήσει τον Μητσοτάκη, αλλά με υλικά από κατεδαφίσεις και με μια ομάδα κρούσης που δεν εμπνέει κανέναν, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιβεβαιώσει ότι το νέο του κόμμα είναι απλώς ένας ΣΥΡΙΖΑ με άλλο όνομα.
