Κώστας Σαμαράς
Από την Άννα Πεφάνη
Συντετριμμένος εμφανίστηκε ο Τραϊανός Δέλλας στο τελευταίο «αντίο» για τη γυναίκα της ζωής του, Γωγώς Μαστροκώστα. Στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό, εκεί όπου συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που τη λάτρεψαν συγκεντρώθηκαν για να την αποχαιρετήσουν, ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής έδειχνε σαν να έχει χάσει το στήριγμά του, τον άνθρωπο που του έδωσε νόημα, οικογένεια και δύναμη όλα αυτά τα χρόνια.
Όσοι βρίσκονταν κοντά στο ζευγάρι γνώριζαν καλά ότι ο Τραϊανός Δέλλας δεν έφυγε ούτε στιγμή από το πλευρό της Γωγώς στη σκληρή μάχη που έδινε τα τελευταία χρόνια με την υγεία της. Από τις ατελείωτες νοσηλείες μέχρι τις δύσκολες θεραπείες, τις κρίσιμες εξετάσεις και τις αμέτρητες ώρες αγωνίας, εκείνος ήταν πάντα δίπλα της. Ήρεμος, προστατευτικός και απόλυτα αφοσιωμένος.
Άνθρωποι από το στενό τους περιβάλλον περιγράφουν έναν σύζυγο που είχε μετατρέψει ολόκληρη τη ζωή του σε μια καθημερινή αποστολή φροντίδας για τη Γωγώ. Δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε ακυρώσει επαγγελματικές υποχρεώσεις για να βρίσκεται κοντά της, ενώ μέχρι και την τελευταία στιγμή πίστευε πως θα γίνει το «θαύμα» που θα την κρατήσει στη ζωή.
Η εικόνα του στην κηδεία ράγισε καρδιές. Κρατούσε σφιχτά το χέρι της κόρης τους, προσπαθώντας να βρει δύναμη μέσα από εκείνη. Πατέρας και κόρη στάθηκαν ενωμένοι απέναντι στον μεγαλύτερο πόνο της ζωής τους.
«Στο τελευταίο κύμα σε έχασα» – Ο σπαρακτικός επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της κηδείας ήταν όταν ο Τραϊανός Δέλλας πήρε τον λόγο για να αποχαιρετήσει δημόσια τη γυναίκα που αγάπησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του.
Με τρεμάμενη φωνή και εμφανώς καταρρακωμένος, είπε: «Γωγώ μου…
Προσπάθησα πάρα πολύ να σε κρατήσω κοντά μας. Πάλεψες με απίστευτη δύναμη και αξιοπρέπεια όλα αυτά τα χρόνια. Ήσουν μαχήτρια μέχρι την τελευταία στιγμή. Ήσουν το σπίτι μας, η αγκαλιά μας, η χαρά μας.
Δεν φοβήθηκες ποτέ. Ακόμα και όταν πονούσες, χαμογελούσες για να μη μας στεναχωρείς. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Το μόνο που ήθελα ήταν να σε φροντίζω, να είμαι δίπλα σου, να σου κρατάω το χέρι όπως μου κράτησες κι εσύ το δικό μου σε όλη μας τη ζωή.
Στο τελευταίο κύμα σε έχασα… Και δεν ξέρω πώς θα είναι από εδώ και πέρα χωρίς εσένα. Μας άφησες όμως το μεγαλύτερο δώρο: το παιδί μας. Θα είμαι πάντα δίπλα της και θα της θυμίζω κάθε μέρα πόσο σπουδαία μάνα ήσουν.
Ξεκουράσου αγάπη μου… γιατί κουράστηκες πολύ. Και να ξέρεις ότι θα σε αγαπάμε για πάντα».
Μέσα στην εκκλησία επικράτησε απόλυτη σιωπή. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους, ενώ άνθρωποι που γνωρίζουν χρόνια τον Δέλλα μιλούν για έναν άντρα που «λύγισε» για πρώτη φορά δημόσια.
Μετά το τέλος της τελετής, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής παρέμεινε για αρκετή ώρα δίπλα στο φέρετρο της Γωγώς, αδυνατώντας να πιστέψει πως αποχαιρετά για πάντα τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή του.
