Πέγκυ Σκουλού
Εσύ που σήμερα έσπευσες να δημοσιεύσεις φωτογραφίες χλευάζοντας τους ανθρώπους που πήγαν να προσκυνήσουν στην Τήνο, αναρωτήθηκες έστω και για μια στιγμή τι μπορεί να τους οδήγησε εκεί;
Θεωρείς σωστό να φωτογραφίζεις, να εκθέτεις δημόσια και να διασύρεις ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν την πίστη τους με έναν τρόπο που ίσως εσύ δεν κατανοείς. Όμως γνωρίζεις την προσωπική τους ιστορία; Ξέρεις τι βάρος κουβαλά ο καθένας τους;
Κανείς δεν επιλέγει να ανεβαίνει μια ανηφόρα ή σκαλιά στα γόνατα για διασκέδαση ή για επίδειξη. Πίσω από κάθε τέτοια πράξη μπορεί να κρύβεται ένας μεγάλος πόνος, μια σοβαρή ασθένεια, μια απελπισμένη προσευχή, ένας άνθρωπος που παλεύει με τον καρκίνο, ένας γονιός που αγωνιά για το άρρωστο παιδί του ή κάποιος που έχει εξαντλήσει κάθε άλλη ελπίδα και βρίσκει δύναμη μόνο μέσα από το τάμα και την πίστη του.
Γνωρίζεις τις ιστορίες αυτών των ανθρώπων; Ξέρεις τι έχουν περάσει ή τι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν; Αν όχι, τότε με ποιο δικαίωμα τους κρίνεις και τους χλευάζεις;
Η πίστη είναι μια βαθιά προσωπική υπόθεση. Ο καθένας επιλέγει να την εκφράσει με τον τρόπο που του δίνει δύναμη, παρηγοριά και ελπίδα. Δεν είναι δική μας δουλειά να κρίνουμε ούτε να ειρωνευόμαστε κάτι που μπορεί να αποτελεί το μοναδικό στήριγμα ενός συνανθρώπου μας.
Παρατηρείται, μάλιστα, συχνά το εξής παράδοξο: οι ίδιοι άνθρωποι που σωστά υπερασπίζονται το δικαίωμα ενός μουσουλμάνου να προσεύχεται γονατιστός ή σκυμμένος στο έδαφος, είναι εκείνοι που ειρωνεύονται έναν χριστιανό επειδή ανεβαίνει στα γόνατα στην Παναγία της Τήνου. Αν πραγματικά πιστεύουμε στον σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας, τότε αυτός ο σεβασμός οφείλει να είναι ίδιος για όλους, χωρίς διακρίσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Ανεξάρτητα από το αν κάποιος πιστεύει ή όχι στη θρησκεία ή στο μεταφυσικό της κομμάτι, μπορεί να αναγνωρίσει την αξία του σεβασμού, της ταπεινότητας, της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και της συμπόνιας. Αυτές είναι αξίες που μόνο θετικά μπορούν να λειτουργήσουν μέσα σε μια κοινωνία.
Γι’ αυτό, ας μάθουμε να σεβόμαστε την πίστη του άλλου, ακόμη κι αν δεν την συμμεριζόμαστε. Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με τις επιλογές του, αλλά οφείλουμε να μην τον εξευτελίζουμε, να μην τον απαξιώνουμε και να μην τον κοροϊδεύουμε. Γιατί ποτέ δεν ξέρουμε ποια μάχη δίνει ο άνθρωπος που έχουμε απέναντί μας και πόση δύναμη αντλεί από αυτό που εμείς τόσο εύκολα επιλέγουμε να χλευάσουμε.
