Κώστας Σαμαράς
Η υπόθεση της δολοφονίας του γνωστού ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς οι έρευνες των Αρχών συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Κάθε νέα πληροφορία που βλέπει το φως της δημοσιότητας προσθέτει ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ μιας υπόθεσης που έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, ενώ παράλληλα επαναφέρει στην επικαιρότητα πτυχές της επαγγελματικής και προσωπικής του διαδρομής.
Η παλιά υπόθεση που επανήλθε στο προσκήνιο
Ο γνωστός δικηγόρος εντοπίστηκε νεκρός μέσα στο γραφείο του, στο κέντρο της Αθήνας, σε έναν χώρο όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, είχε δεχθεί ιδιαίτερα βίαιη επίθεση. Τα τραύματα που έφερε στο κεφάλι ήταν πολλαπλά και, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής ευρήματα, προκλήθηκαν από θλων και αμβλύ αντικείμενο. Η εικόνα που αντίκρισαν οι αστυνομικοί κατά την είσοδό τους στο γραφείο περιγράφεται ως ιδιαίτερα σκληρή, γεγονός που οδήγησε από την πρώτη στιγμή τις Αρχές να κινητοποιηθούν για τον άμεσο εντοπισμό του δράστη.
Οι αστυνομικές υπηρεσίες συγκέντρωσαν υλικό από κάμερες ασφαλείας, κατέγραψαν μαρτυρίες ανθρώπων που ενδεχομένως είχαν επαφή με το θύμα τις τελευταίες ώρες πριν από τον θάνατό του και εξέτασαν κάθε διαθέσιμο βιολογικό στοιχείο από τον χώρο του εγκλήματος. Η αξιολόγηση αυτών των στοιχείων οδήγησε τελικά στη σύλληψη ενός 28χρονου Αιγύπτιου, ο οποίος θεωρείται βασικός ύποπτος για την ανθρωποκτονία. Ωστόσο, την τελική κρίση για την υπόθεση θα έχει η Δικαιοσύνη, αφού ολοκληρωθεί η ποινική διαδικασία. Την ίδια ώρα, η δημοσιότητα στρέφεται και σε μια παλαιότερη υπόθεση που είχε απασχολήσει πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες τον νομικό κόσμο. Συγκεκριμένα, μετά τη δολοφονία του επανήλθε στο προσκήνιο δημοσίευμα του 2006, σύμφωνα με το οποίο ο Σταύρος Γεωργίου είχε παραπεμφθεί τότε με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών για υπόθεση που αφορούσε καταγγελίες περί ασέλγειας σε βάρος ανηλίκου.
Σύμφωνα με την Τζώρτζια Συρίχα και το youweekly, η συγκεκριμένη υπόθεση είχε τις ρίζες της σε αστυνομική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε το 2004 στο μπαρ «Φλόγα», στην περιοχή του Γκαζιού. Κατά την επιχείρηση είχαν συλληφθεί συνολικά έξι άτομα, ενώ ένας 15χρονος Αλβανός είχε καταγγείλει ότι εξαναγκαζόταν στην πορνεία. Σύμφωνα με όσα είχαν δημοσιευθεί τότε, ανάμεσα στα πρόσωπα που κατονομάστηκαν ήταν και ο γνωστός ποινικολόγος. Ωστόσο, η εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης υπήρξε διαφορετική από εκείνη που αρχικά είχε παρουσιαστεί. Όπως αναφερόταν στα σχετικά δημοσιεύματα της εποχής, ο ανήλικος απέσυρε στη συνέχεια τις καταγγελίες που είχε διατυπώσει, γεγονός που αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο στην πορεία της υπόθεσης. Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είχε απασχολήσει ξανά τη δημοσιότητα τα επόμενα χρόνια και επανήλθε στο επίκεντρο μόνο μετά τη δολοφονία του Σταύρου Γεωργίου.
Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση από τις αστυνομικές ή δικαστικές Αρχές που να συνδέει εκείνη την παλαιότερη υπόθεση με το σημερινό έγκλημα. Οι ερευνητές εξετάζουν όλα τα πιθανά σενάρια, χωρίς όμως να έχουν ανακοινώσει οποιαδήποτε σύνδεση ανάμεσα στα δύο περιστατικά. Παράλληλα, η υπόθεση ξύπνησε στη μνήμη πολλών την άγρια δολοφονία του ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου το 2008. Οι συγκρίσεις που έγιναν αφορούν κυρίως το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις γνωστά πρόσωπα βρέθηκαν νεκρά μέσα στον προσωπικό τους χώρο, προκαλώντας σοκ στην κοινωνία και μεγάλη δημοσιογραφική κάλυψη. Ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν ουσιαστικά τις δύο υποθέσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι τελευταίες δημόσιες δηλώσεις του Σταύρου Γεωργίου, λίγες μόλις ημέρες πριν χάσει τη ζωή του. Ο ποινικολόγος είχε εμφανιστεί στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», όπου, με αφορμή άλλη υπόθεση, είχε αναφερθεί σε μια δική του εμπειρία από το παρελθόν. Όπως είχε αποκαλύψει, το 2009 είχε γίνει στόχος βομβιστικής επίθεσης έξω από το δικηγορικό του γραφείο. Σύμφωνα με την περιγραφή του, άγνωστοι είχαν τοποθετήσει αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό, αποτελούμενο από γκαζάκια, δοχείο με εύφλεκτο υλικό και φυτίλι. Από καθαρή σύμπτωση, όπως είχε εξηγήσει, είχε φύγει λίγα λεπτά νωρίτερα από το γραφείο του για προσωπική του υπόθεση. «Μόλις πριν από 20 λεπτά είχα φύγει για να πάω στην εφορία, προτού ο μηχανισμός εκραγεί, καίγοντας τέσσερις ορόφους. Αν είχα αργήσει 20 λεπτά να φύγω, ανοίγοντας την πόρτα θα έπεφτα πάνω στην έκρηξη», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πόσο κοντά είχε βρεθεί στον θάνατο.
Εξίσου χαρακτηριστική ήταν και η περιγραφή του για όσα ακολούθησαν μετά την έκρηξη. «Ζω από θαύμα. Με πήραν τηλέφωνο στην εφορία και μου είπαν ότι καίγεται το γραφείο μου. Ζήτησα από την υπάλληλο να με εξυπηρετήσει πιο γρήγορα και μου απάντησε πως ήταν η πιο πρωτότυπη δικαιολογία που είχε ακούσει ποτέ», είχε αναφέρει, μεταφέροντας μια προσωπική εμπειρία που, όπως αποδείχθηκε, τον σημάδεψε για χρόνια. Μάλιστα, στην ίδια τηλεοπτική εμφάνιση είχε τονίσει ότι μετά από εκείνο το περιστατικό ένιωθε διαρκώς εκτεθειμένος, υποστηρίζοντας πως οι δικηγόροι που αναλαμβάνουν ιδιαίτερα δύσκολες και ευαίσθητες υποθέσεις χρειάζονται μεγαλύτερη προστασία από την Πολιτεία. «Έκτοτε ζούσα με ανασφάλεια», είχε εξομολογηθεί, λόγια που σήμερα αποκτούν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς αποτέλεσαν μία από τις τελευταίες δημόσιες τοποθετήσεις του πριν από τη δολοφονία του.
