Κώστας Σαμαράς
Για όσους μοιραστήκαμε μαζί της μια κοινή πορεία, ο αποχαιρετισμός αυτός είναι βαθιά προσωπικός
Η ξαφνική απώλεια της Δήμητρας Χρονοπούλου, στα 54 της χρόνια, αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην τοπική μας κοινωνία. Όταν φεύγει ένας άνθρωπος με τέτοια ζωτικότητα, η απουσία γίνεται αμέσως αισθητή.
Η Δήμητρα για όσους είχαν το προνόμιο της εγγύτητας υπήρξε μια φωτεινή παρουσία, η προσωποποίηση της ανοιχτής αγκαλιάς και της αυθεντικής φιλοξενίας, ένας άνθρωπος που υποδεχόταν τους πάντες με ένα πηγαίο χαμόγελο.
Παρά την έντονη καθημερινή κόπωση – ένα σιωπηλό σημάδι που δυστυχώς προσπεράστηκε μέσα στη δίνη της καθημερινότητας- εκείνη, προτάσσοντας πάντα το χρέος της προσφοράς, παρέμενε στις επάλξεις. Η μοίρα, ωστόσο, έθεσε έναν πρόωρο επίλογο τα ξημερώματα της Παρασκευής όταν η καρδιά της την πρόδωσε, αφήνοντας την ιατρική επιστήμη ανίσχυρη να αντιδράσει.
Για όσους μοιραστήκαμε μαζί της μια κοινή πορεία, ο αποχαιρετισμός αυτός είναι βαθιά προσωπικός. Στο πρόσωπό της βρήκαμε έναν άνθρωπο για τις μεγάλες χαρές, τα αυθεντικά γλέντια, αλλά και για τις σιωπηλές δοκιμασίες. Ήταν μια σταθερά ανθρωπιάς και αισιοδοξίας.
Το βάρος αυτής της απουσίας καλείται τώρα να σηκώσει η οικογένειά της, την οποία περιέβαλλε με απόλυτη αφοσίωση.
Ο σύζυγός της, Φώτης Ηλιόπουλος, και τα δύο της παιδιά: ο Τάκης που συνεχίζει τις σπουδές του και η Τζίνα, η οποία σε λίγους μήνες θα φέρει στον κόσμο το εγγόνι της Δήμητρας.
Η σκέψη μας βρίσκεται κοντά τους και σε όλους τους οικείους της.
