Κώστας Σαμαράς
Βαθύτατα συγκλονισμένος από την αιφνίδια και αδόκητη απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη, ο γνωστός μουσικός παραγωγός και επί χρόνια μάνατζέρ του, Νίκος Μουρατίδης, προχώρησε σε αποκαλύψεις-καταπέλτη για τις εσωτερικές μάχες, τις αγωνίες και τις σκοτεινές πτυχές που —όπως υποστηρίζει— σημάδευσαν τη ζωή του αγαπημένου καλλιτέχνη πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.
Μιλώντας για τον άνθρωπο που ανέδειξε και συνόδευσε στα πρώτα του καθοριστικά βήματα προς την κορυφή, ο κ. Μουρατίδης έριξε φως σε άγνωστες πτυχές της ψυχολογίας του τραγουδιστή, λίγες μόλις ώρες αφότου έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών κατόπιν ανακοπής καρδιάς.
«Πεταγόταν το βράδυ στον ύπνο του» – Οι φοβίες και η ψυχική κατάσταση
Αναφερόμενος στην προσωπικότητα και την καθημερινότητα του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Νίκος Μουρατίδης περιέγραψε έναν άνθρωπο φορτισμένο με εσωτερικές πιέσεις και βαθιά ριζωμένα άγχη.
«Ο Γιώργος είχε πάρα πολλές φοβίες εξαρχής. Πεταγόταν το βράδυ στον ύπνο του, όταν ήμασταν ταξίδια ερχόταν και μου χτυπούσε την πόρτα του δωματίου», αποκάλυψε χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας το ποτρέτο ενός ευάλωτου ανθρώπου που πάλευε διαρκώς με τους δαίμονές του.
Ακόμη πιο σοκαριστική είναι η εκτίμησή του για το πώς βίωνε ο τραγουδιστής την πορεία του στον χρόνο: «Τα τελευταία 30 χρόνια, δεν ήταν καλά και το έκρυβαν όλοι, για να μην λέμε υπερβολές και άσχετα πράγματα», τόνισε με απόλυτη ειλικρίνεια ο γνωστός παραγωγός, βάζοντας στο τραπέζι μια διάσταση που σπάνια έβλεπε το φως της δημοσιότητας όσο ο καλλιτέχνης βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της επιτυχίας.
Η ανακάλυψη στην Πάτρα και η γέννηση ενός «σούπερ σταρ»
Στην τοποθέτησή του, ο Νίκος Μουρατίδης θυμήθηκε τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας τους, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν μόλις 20 ετών και έκανε τα πρώτα του μουσικά βήματα επαρχιακά.
«Όταν τον γνώρισα, ήταν 20 χρονών και τραγουδούσε σε ένα κέντρο στην Πάτρα. Τον ανακάλυψα, του έκανα συμβόλαιο, ήμουν μάνατζερ για σχεδόν 10 χρόνια», ανέφερε, περιγράφοντας τη διαδικασία μεταμόρφωσης ενός νέου παιδιού σε εθνικό είδωλο: «Πήρα έναν καλλιτέχνη από το “μηδέν” και τον έκανα σούπερ σταρ. Συγχρόνως, έχτισα και την προσωπικότητά του, τον διαμόρφωσα. Να τον πάω σινεμά, θέατρο, να τον βάλω να ακούσει μουσική. Ήταν πολύ δημιουργικός».
