Πέγκυ Σκουλού
Η ξεχωριστή κινηματογραφική στιγμή του Γιώργου Μαζωνάκη που ταξίδεψε μέχρι τις Κάννες και απέκτησε έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία
«Είμαι ο Γιώργος Μαζωνάκης, της Κλειούς και του Μανώλη, και θέλω να γίνω ηθοποιός, τραγουδιστής».
Δείτε το βίντεο:
Κάπως έτσι συστηνόταν από παιδί ο Γιώργος Μαζωνάκης, έχοντας ήδη στο μυαλό του δύο κόσμους που ήθελε κάποτε να κατακτήσει. τη μουσική και την υποκριτική. Το πρώτο όνειρο έγινε μια τεράστια καριέρα που διήρκεσε περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Το δεύτερο μπορεί να μην ακολούθησε την ίδια διαδρομή, βρήκε όμως μια ξεχωριστή κινηματογραφική έκφραση μέσα από τον «Θρόνο του Ξέρξη».
Και ίσως κανένα άλλο κινηματογραφικό σκηνικό να μην μπορούσε να κουβαλά για εκείνον μεγαλύτερο προσωπικό βάρος.
Γιατί ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν κλήθηκε απλώς να παίξει έναν ρόλο. Επέστρεψε στο Πέραμα και στα ναυπηγεία, στον τόπο όπου κάποτε εργαζόταν ο πατέρας του. Το ίδιο το Ίδρυμα Ωνάση έχει χαρακτηρίσει τον ρόλο του ταυτόχρονα «αινιγματικό» και αυτοβιογραφικό ακριβώς εξαιτίας αυτής της επιστροφής.
Η επιστροφή στα ναυπηγεία όπου εργαζόταν ο πατέρας του
Η ταινία μικρού μήκους της Εύης Καλογηροπούλου γυρίστηκε στα Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε. στο Πέραμα τον Ιούνιο του 2021. Ο Μαζωνάκης υποδύεται τον Γιώργο, τον παλαιότερο εργάτη και υπεύθυνο ενός ναυπηγείου που λειτουργεί μέσα σε ένα δυστοπικό περιβάλλον. Εκεί υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας: οι εργαζόμενοι απαγορεύεται να αγγίζουν ο ένας τον άλλον.
Πίσω όμως από τη μυθοπλασία υπήρχε μια πραγματική οικογενειακή σύνδεση.
Ο Μανώλης Μαζωνάκης είχε εργαστεί στο Πέραμα και έτσι, δεκαετίες αργότερα, ο γιος του βρέθηκε για τις ανάγκες μιας ταινίας στον ίδιο τόπο. Η επιστροφή αυτή ήταν που έδωσε στον ρόλο μια αναπόφευκτη αυτοβιογραφική διάσταση: ο Γιώργος Μαζωνάκης έγινε κινηματογραφικά ένας άνθρωπος του ναυπηγείου εκεί όπου ο δικός του πατέρας είχε υπάρξει πραγματικά εργαζόμενος.
Ο «Γιώργος» της ταινίας είναι μια αινιγματική φιγούρα. Άνθρωπος ή σχεδόν μέρος της ίδιας της μηχανής; Παρατηρητής ή εγκλωβισμένος σε αυτόν τον παράξενο μικρόκοσμο; Η ταινία χρησιμοποιεί το σώμα, την εργασία, την απαγόρευση της επαφής και την καταπιεσμένη επιθυμία για να χτίσει ένα παράξενο, αποστειρωμένο σύμπαν.
Ακόμη και ο τίτλος έχει βαθύτερη σύνδεση με την περιοχή. Σύμφωνα με την παράδοση, από μία κορυφή του Αιγάλεω, στη σημερινή περιοχή του Περάματος, ο Ξέρξης παρακολούθησε την καταστροφή του περσικού στόλου στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ.
Από το Πέραμα στις Κάννες
Η προσωπική αυτή επιστροφή του Γιώργου Μαζωνάκη έμελλε να αποκτήσει και διεθνή διαδρομή.
Ο «Θρόνος του Ξέρξη» έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στην 61η Εβδομάδα Κριτικής του 75ου Φεστιβάλ Καννών, το 2022, και απέσπασε το Canal+ Award for Short Film. Ακολούθησε μια σημαντική φεστιβαλική πορεία σε περισσότερες από 20 χώρες και 40 φεστιβάλ, με επιπλέον διακρίσεις.
Στην πρεμιέρα των Καννών, ο λαοφιλής καλλιτέχνης εμφανίστηκε συγκινημένος και ευχαρίστησε την Εύη Καλογηροπούλου και τους ανθρώπους που του έδωσαν την ευκαιρία να μεταμορφωθεί σε κινηματογραφικό πρωταγωνιστή.
Δείτε το βίντεο:
Τελικά, ο «Θρόνος του Ξέρξη» μοιάζει να έκλεισε έναν κύκλο που είχε ανοίξει πολλά χρόνια πριν, όταν ένα παιδί δήλωνε με βεβαιότητα πως ήθελε να γίνει τραγουδιστής και ηθοποιός.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης επέστρεψε σε έναν τόπο δεμένο με την οικογενειακή του ιστορία, αυτή τη φορά όχι ως γιος ενός εργάτη των ναυπηγείων, αλλά μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα. Και από εκεί, από το Πέραμα, έφτασε μέχρι τις Κάννες, συναντώντας για λίγο εκείνο το δεύτερο όνειρο που είχε διατυπώσει ήδη από παιδί.
