Η δύσκολη διαδρομή προς τη μητρότητα και η στιγμή που δοκιμάστηκε ο γάμος της
Σε μια από τις πιο προσωπικές και ειλικρινείς συνεντεύξεις της, η Ανθή Βούλγαρη μίλησε ανοιχτά για μια περίοδο της ζωής της που τη σημάδεψε βαθιά: τον δύσκολο δρόμο προς τη μητρότητα, τις εξωσωματικές προσπάθειες και τις ψυχολογικές εντάσεις που δοκίμασαν τα όρια της σχέσης της με τον σύζυγό της, Κώστα Κωνσταντινίδη.
Μιλώντας στη διαδικτυακή εκπομπή Anestea The Podcast, η δημοσιογράφος δεν δίστασε να περιγράψει τις εσωτερικές συγκρούσεις, τους φόβους και τις ενοχές που βίωσε τόσο πριν όσο και μετά τη γέννηση του γιου της. Όπως εξήγησε, η απόφαση να μιλήσει δημόσια δεν ήταν αυτονόητη, όμως ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί μια εμπειρία που πολλές γυναίκες περνούν σιωπηλά.
Η Ανθή Βούλγαρη αναφέρθηκε στις προσπάθειες που προηγήθηκαν για να αποκτήσει παιδί, μιλώντας με ειλικρίνεια για τη σωματική και ψυχική κόπωση των εξωσωματικών. Όπως τόνισε, πρόκειται για μια διαδικασία που δεν επηρεάζει μόνο το σώμα, αλλά και τη σχέση του ζευγαριού, καθώς φέρνει στην επιφάνεια ανασφάλειες, φόβους και αντοχές που συχνά δεν γνωρίζεις ότι έχεις – ή δεν έχεις.
Όσα ανέφερε η παρουσιάστρια
«Εγώ ήθελα να είμαι συνέχεια πάνω από το μωρό και ενώ ήθελε να με βοηθήσει, δεν του έδινα χώρο να το κάνει. Δεν είχα σε κανέναν εμπιστοσύνη. Φοβόμουν ότι αν δεν ήμουν εγώ πάνω από το μωρό, κανένας άλλος δεν μπορεί να τα καταφέρει. Ένιωθα σαν τις γάτες και τα σκυλιά, που δεν αφήνουν κανέναν να πλησιάσει τα μωρά τους. Ο Κώστας, επειδή γενικά είναι καλλιτέχνης και είναι χαλαρός, πολύ λάου λάου μου έλεγε “ξέρεις είμαι και εγώ εδώ, άφησέ μου λίγο χώρο με το παιδί, μπορώ κι εγώ”. Σιγά σιγά έγινε. Το διαχειριστήκαμε μαζί. Τώρα έχουμε βρει τα πατήματά μας», ανέφερε αρχικά για το πρώτο διάστημα με το μωρό της.
«Όταν μπήκα σε αυτή τη διαδικασία (σ.σ με τις εξωσωματικές), είναι τόσα πολλά τα φάρμακα, τόσες οι ενέσεις που πρέπει να κάνεις, οι ορμόνες, το πώς το διαχειρίζεται κάθε γιατρός, τα χρήματα που έχεις να πληρώσεις, όταν σκέφτεσαι “πόσο έχει πάει ο μήνας; Μου ήρθε περίοδος ή όχι;”. Όταν σου έρχεται λοιπόν η περίοδος λες “πάλι δεν τα κατάφερα” και ίσως να περίμενε ο σύντροφός μου ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρναμε και πάλι δεν τα είχαμε καταφέρει. Μετά την τρίτη φορά για μένα ήταν άγχος. Λέω “κοίτα να δεις που θα στεναχωρηθεί”. Αισθανόμουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με εμένα, ότι εγώ δεν μπορώ να τα καταφέρω. Το ότι ασχολούμαι με τα αλόγα με βοήθησε πολύ, εκεί πήγαινα και γειωνόμουν και περνούσα τη στεναχώρια μου πιο έντονα. Με βοήθησε πολύ και η δουλειά.
Την τελευταία φορά σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να περάσω ξανά αυτή τη διαδικασία. Όταν χαλάρωσα, τελικά ήρθε μόνο. Ο Κώστας ήθελε πολύ το παιδί και το ήξερα. Εγώ του είπα “κοίτα να δεις Κώστα μου, εγώ δεν θα ξαναπροσπαθήσω, δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Αν εσύ θέλεις παιδί, εγώ δεν μπορώ να στο δώσω, οπότε ίσως να πρέπει να χωρίσουμε”. Εκεί ήταν πολύ υποστηρικτικός και είπε “εγώ θέλω μαζί σου να κάνω οικογένεια”. Τώρα που το σκέφτομαι ήταν σκληρό έτσι όπως του το έθεσα αλλά είπα ότι αφού το θέλει πάρα πολύ δεν μπορώ εγώ να του το στερήσω».


