Κώστας Σαμαράς
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός γονιού που η σιωπή πονά περισσότερο από οποιαδήποτε λέξη. Το τηλέφωνο δεν χτυπά, τα μηνύματα λιγοστεύουν και η απόσταση μοιάζει να μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.
Για πολλούς γονείς, αυτή η κατάσταση γεννά δύσκολα ερωτήματα. Γιατί απομακρύνθηκαν; Έγινε κάποιο λάθος; Γιατί η σχέση δεν είναι πια όπως παλιά;
Αν και ο πόνος είναι πραγματικός, υπάρχουν ορισμένες σημαντικές αλήθειες που μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόηση και τη διαχείριση αυτής της δύσκολης συναισθηματικής εμπειρίας.
1. Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας
Η απόσταση από ένα παιδί μπορεί να προκαλέσει θλίψη, απογοήτευση, θυμό ή μοναξιά.
Δεν χρειάζεται να καταπιέζετε αυτά τα συναισθήματα. Η αποδοχή τους αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη διαχείρισή τους.
Το να αναγνωρίζετε τον πόνο σας δεν σημαίνει ότι τον αφήνετε να σας καθορίζει.
2. Η αξία σας δεν εξαρτάται από την αναγνώριση των άλλων
Πολλοί γονείς περιμένουν κάποια στιγμή να ακούσουν ένα «ευχαριστώ» ή μια αναγνώριση για όσα πρόσφεραν.
Όμως η αγάπη, η φροντίδα και οι θυσίες που έγιναν όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν χάνουν την αξία τους επειδή δεν εκφράστηκαν με λόγια.
Η προσφορά σας παραμένει σημαντική ανεξάρτητα από την αντίδραση των άλλων.
3. Η απόσταση δεν σημαίνει πάντα έλλειψη αγάπης
Οι ζωές των ενηλίκων παιδιών συχνά γίνονται πολύπλοκες.
Υποχρεώσεις, οικογένεια, εργασία, άγχος ή προσωπικές δυσκολίες μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που επικοινωνούν.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η απόσταση δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας αλλά αποτέλεσμα των συνθηκών που βιώνει ο καθένας.
4. Μην εγκλωβίζεστε στον ρόλο του θύματος
Όταν κυριαρχούν η πίκρα και η απογοήτευση, είναι εύκολο να αισθανθεί κανείς αδικημένος.
Ωστόσο, η συνεχής εστίαση σε όσα δεν έγιναν ή δεν ειπώθηκαν μπορεί να κρατήσει κάποιον στάσιμο.
Η προσωπική αξιοπρέπεια και η ψυχική ισορροπία χτίζονται όταν επιλέγουμε να προχωρήσουμε μπροστά χωρίς να εγκλωβιζόμαστε στο παρελθόν.
5. Οι σχέσεις αλλάζουν μορφή με τα χρόνια
Τα παιδιά μεγαλώνουν, δημιουργούν τη δική τους ζωή και αναπτύσσουν νέες προτεραιότητες.
Αυτό σημαίνει ότι και η σχέση μαζί τους εξελίσσεται.
Ίσως η σύνδεση να μην είναι πλέον ίδια με εκείνη των προηγούμενων χρόνων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια νέα, πιο ώριμη μορφή επικοινωνίας και αλληλοσεβασμού.
6. Επενδύστε ξανά στον εαυτό σας
Πολλοί γονείς αφιερώνουν δεκαετίες ολόκληρες φροντίζοντας τους άλλους και ξεχνούν τις δικές τους ανάγκες.
Η περίοδος αυτή μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για επανασύνδεση με τον εαυτό τους.
Νέα χόμπι, φίλοι, ταξίδια, δραστηριότητες και μικρές καθημερινές απολαύσεις μπορούν να προσφέρουν νέα ενέργεια και νόημα.
7. Η ευτυχία δεν πρέπει να εξαρτάται από κανέναν
Η προσωπική ευτυχία δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην παρουσία ή στις επιλογές των άλλων ανθρώπων.
Κάθε άνθρωπος αξίζει να νιώθει χαρά, γαλήνη και πληρότητα ανεξάρτητα από τις συνθήκες γύρω του.
Όταν η ευτυχία πηγάζει από μέσα μας, οι σχέσεις γίνονται πιο υγιείς και λιγότερο εξαρτημένες από προσδοκίες.
Η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι το πρώτο βήμα
Η απομάκρυνση ενός παιδιού μπορεί να δημιουργήσει βαθιές πληγές, όμως δεν χρειάζεται να καθορίζει ολόκληρη τη ζωή ενός γονιού.
Η φροντίδα του εαυτού, η αποδοχή της πραγματικότητας και η διατήρηση της ελπίδας μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας.
Πολλές φορές, το σημαντικότερο βήμα για να ξαναβρούμε την αγάπη και τη γαλήνη είναι αυτό που κάνουμε προς τον ίδιο μας τον εαυτό.
