Μόλις μαθεύτηκε για την Κάρμεν Ρουγγέρη

Με μια πορεία δεκαετιών στο θέατρο και μια ξεχωριστή σχέση με το παιδικό κοινό, έχει καταφέρει να μετατρέψει την τέχνη της σε μέσο έμπνευσης, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας. Πίσω από τις επιτυχημένες παραστάσεις και την ακούραστη δημιουργικότητά της κρύβεται μια γυναίκα με βαθιά αγάπη για τον πολιτισμό, αφοσίωση στις αξίες της και μια αισιόδοξη ματιά στη ζωή. Σε μια συζήτηση που κινείται πέρα από τη σκηνή η Καρμεν Ρουγγέρη μιλά για τη δύναμη των ονείρων, τις αλλαγές που έχει βιώσει στον χώρο του θεάτρου, την καθημερινότητά της, αλλά και όσα εξακολουθούν να την εμπνέουν. Απολαύστε την!

– Διανύετε ένα ακόμη δημιουργικό καλοκαίρι…

Είναι το 31ο καλοκαίρι που δεν κάνω διακοπές. Είμαι στο τρέξιμο, ταξιδεύω σε όλη την Ελλάδα για να παρουσιάσουμε την παράσταση «Το παιχνίδι της χαράς», που είναι βασισμένο στη νουβέλα της Έλενορ Πόρτερ «ΠΟΛΥΑΝΝΑ». Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η επιτυχημένη παράσταση της Αθήνας -που παίζεται τον χειμώνα στο Θέατρο Κιβωτός- πηγαίνει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και παίζεται με την ίδια προσοχή στη λεπτομέρεια Πηγαίνουμε όπου μας καλούν.

– Τι αγάπησαν τα παιδιά στην συγκεκριμένη παράσταση;

Η παράσταση βασίζεται στο βιβλίο της Έλενορ Πόρτερ «ΠΟΛΥΑΝΝΑ» και είναι γεμάτο θησαυρούς-μηνύματα. Προσπάθησα να τα βγάλω όλα αυτά στην επιφάνεια, να το κάνω θεατρικό έργο και να φεύγουν τα παιδιά από την παράσταση έχοντας κάτι αποκομίσει. Εδώ πρόκειται για ένα διαμάντι της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας, ένα αμερικάνικο best seller. To παιχνίδι της χαράς δεν είναι παιχνιδάκι, είναι ένα παιχνίδι της σκέψης. Το πώς θα κατευθύνεις, δηλαδή, τις σκέψεις σου για να ξεπερνάς όλες τις δυσκολίες της ζωής σου. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένας ωραίος τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος.

– Ποιο είναι το δικό σας παιχνίδι της χαράς και αποπνέετε πάντα τόση αισιοδοξία;

Αυτό το έχω από τη φύση μου. Πάντοτε σε οτιδήποτε μου συμβαίνει βρίσκω τη λύση. Δεν στενοχωριέμαι, λέω το καλό θα έρθει παρακάτω.

– Εμπιστεύεστε το ένστικτο και την κρίση της κόρης σας Χριστίνας Κουλουμπή, γι’ αυτό και συνεργάζεστε τόσα χρόνια;

Απόλυτα! Πιστεύω ότι πήρε ο Θεός με τη χούφτα προσόντα και της τα έδωσε. Θέλω να πω πως η Χριστίνα με παρακάλεσε να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο, γιατί ήταν αυτό που της άρεσε όταν ήταν μικρή. Το σκηνοθετήσαμε και μαζί, γιατί η Χριστίνα σιγά σιγά θέλει να στραφεί και στη σκηνοθεσία. Κάνει πολύ καλά, γιατί πρέπει να συνεχίσει το έργο μας, που είναι ο σεβασμός στα παιδιά. Τον χειμώνα θα κάνουμε τον «Μικρό Πρίγκιπα» και εκείνη θα παίξει την αλεπού. Την εμπιστεύομαι απόλυτα και στο εικαστικό κομμάτι. Η συγκεκριμένη παράσταση θα είναι σε μουσική του Στέφανου Κορκολή. Θα γίνει μια υπέροχη παραγωγή.

– Έχετε αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια πως το κέρδος δεν είναι αυτοσκοπός σας…

Τι να τα κάνω τα λεφτά. Κανείς δεν παίρνει τίποτα μαζί του. Πέθανε ο συζυγούλης μου -που τον λάτρευα- και επειδή έπαιρνε κάποια φάρμακα, δεν τον έντυσαν. Τον έθαψαν με ένα σεντόνι μόνο, γιατί είπαν ότι διαφορετικά δεν θα λιώσει ποτέ. Ούτε τα ρούχα μας, λοιπόν, δεν παίρνουμε μαζί. Είναι δυνατόν να με ενδιαφέρουν τα χρήματα; Με ενδιαφέρουν μόνο στο μέτρο του να μπορώ να ζήσω αξιοπρεπώς. Θέλω να βοηθάω όσο μπορώ. Μου κάνει εντύπωση πως άνθρωποι κάνουν ολόκληρο θέμα για ένα ευρώ.

– Κινδυνεύσατε ποτέ οικονομικά λόγω μιας θεατρικής παραγωγής;

Δεν ήμουν ποτέ παραγωγός. Πρώτα δημιούργησα την παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, μετά την παιδική σκηνή της Εθνικής Λυρικής σκηνής, όπου πληρώνουν άλλοι. Κάποια στιγμή έφυγα, αλλά αμέσως ένας πολύ μεγάλος παραγωγός -ο Τάσος Παπανδρέου- με πήρε υπό την αιγίδα του. Δεν τους έριξα ποτέ έξω, γιατί ο κόσμος με ακολούθησε και το θέατρο ήταν πάντα γεμάτο. Κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι γινόταν κάτι πολύ κακό σε κάποια συνεργασία μου· η αίθουσα ήταν γεμάτη από 800 άτομα και μου έλεγαν ότι τα 400 πλήρωσαν. Έπαιρνα ποσοστά και ήθελαν να με ρίξουν οικονομικά. Όταν το κατάλαβα, έφυγα. Και οι επιχειρηματίες αμέσως έκαναν πτώχευση. Ποτέ μου δεν ήθελα να αναλάβω τα ηνία μιας παραγωγής, αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Όταν έγινα η ίδια παραγωγός, γιατί τώρα δεν είμαι σε όλα, είχα χορηγούς όλον τον κόσμο (γέλια). Μου μένει ένα μικρό κέρδος για να κάνω την επόμενη δουλειά. Κρατώ χαμηλά την τιμή του εισιτηρίου γιατί θέλω τα παιδιά να πιστέψουν στο θέατρο και να φτιάξω αυριανούς θεατές.