Δεν είναι όλοι του γλυκού σ΄αυτή τη ζωή. Αν και η σοκολάτα
είναι ο κυρίαρχος της γης από την ανακάλυψή της μέχρι και σήμερα, υπάρχει και
αυτή η μειοψηφία ανθρώπων που αγαπάει τα αλμυρά, τα ζυμάρια και τα ψωμιά.

 

 

 
 
Εγώ παίζω και στις δυο κατηγορίες παραδόξως,
ισορροπώντας  κάπου στη μέση και σίγουρα
είμαι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της παροιμίας που λέει ότι ο καλός ο μύλος
όλα τα αλέθει.
 
 
 
 
 
Κι όσο για το πρωινό μου, νομίζω ότι δεν έχω καλύτερο από το
ξεκίνημα της μέρας με μια τυρόπιτα κουρού.
 
 
 
 
 Μου αρέσει ν ΄ αρχίζω
τη μέρα μου με αλμυρό και να την τελειώνω με γλυκό. Ξέρεις, σ΄ αυτές τις μεταμεσονύκτιες
επιδρομές στο ψυγείο που γίνεσαι κάτι μεταξύ λυκάνθρωπου και τζάνκι αναζητώντας
οτιδήποτε σε γλυκό μπορεί να βρεθεί στο διάβα σου. Τότε που στα τυφλά σχεδόν
ανοίγεις τα ξεχασμένα από πρόπερσι γλυκά του κουταλιού, ξεθάβεις κάτι βάζα με
μερέντα που έχεις φυλαγμένα για καταστάσεις emergency και στην απόγνωση που δεν
βρίσκεις τίποτα από τα παραπάνω, πέφτεις με τα μούτρα στο μέλι γιατί έχεις αρχίσει
να τρέμεις από το στερητικό. Μιλάμε για ορμονικές διαταραχές που μόνο μια
γυναίκα μπορεί να καταλάβει. Μιλάμε για χημικές αντιδράσεις και ναι κυρία μου
είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα.
 
 
 
 
Οι τηγανίτες αυτές που λες, φτιάχτηκαν τις προάλλες για να
εξυπηρετήσουν σκοπό γεύματος και όχι πρωινού, αλλά παίζουν σε πολλά ταμπλό. Τις
έχω φτιάξει πάμπολλες φορές για πολλούς σκοπούς και πάντα μα πάντα έχουν κλέψει
την παράσταση. Βλέπεις τα υλικά απλά και λες οκ, μια ακόμη παραλλαγή της σπανακόπιτας.
Κι όμως. Πρόκειται για ένα μεζεδάκι από τα λίγα κι αν μου επιτρέπεις μπορώ να
εντοπίσω την ιδιαιτερότητά τους στο μοσχοκάρυδο που δεν πρέπει να παραλείψεις.
Είναι αυτό που τις ανεβάζει επίπεδο. Είναι η λεπτομέρεια που δεν την πιάνει το
μάτι αλλά την πιάνει η γλώσσα!!
 
 
 
 
 Ενώ εκ των πραγμάτων οι
τηγανίτες είναι ένα είδος φαγητού ή γλυκού που σερβίρεται στο πρωινό ή στο brunch του
Σαββατοκύριακου, οι συγκεκριμένες μπορούν να σταθούν σε μπουφέ, σε μεσημεριανό
γεύμα αλλά και σε κάτι βραδιές ποδοσφαίρου απ΄ αυτές που αγαπούν να μισούν οι
γυναίκες.
 
 
 
Όσο εύκολα συνδυάζονται με τον καφέ, άλλο τόσο αρέσκονται
στην μπύρα και το κρασί. Γενικά κράτα τη συνταγή γιατί θα σου χρειαστεί. Τρώγονται
ζεστές μόλις βγουν από το τηγάνι αλλά και ώρες αργότερα σε θερμοκρασία
δωματίου. Τέσταρέ τες το Σαββατοκύριακο και πες μου αν έχω δίκιο σε όλα όσα σου
λέω.
 
Καλό Σαββατοκύριακο!
 
 
 
 
ΑΛΜΥΡΕΣ ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΜΕ ΣΠΑΝΑΚΙ, ΜΥΡΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΝΤΙΠ ΓΙΑΟΥΡΤΙΟΥ
 
Υλικά:
 
     1)
300 γραμμάρια φύλλα σπανακιού (καθαρό βάρος
χωρίς κοτσάνια και ρίζες)
     2)
120 γραμμάρια κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
     3)
3 κουταλιές σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
     4)
2 πράσα κομμένα σε ροδέλες
     5)
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
     6)
200 γραμμάρια φέτα τριμμένη
     7)
100 γραμμάρια γραβιέρα τριμμένη
     8)
3 αυγά
     9)
200 ml γάλα φρέσκο
     10)
180 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
     11)
1 κουταλιά σούπας μπέικιν πάουντερ
     12)
1 κουταλάκι γλυκού θυμάρι ξερό τριμμένο
     13)
1 κουταλάκι γλυκού πάπρικα καπνιστή
     14)
3 τσιμπιές μοσχοκάρυδο
     15)
50 ml ελαιόλαδο
     16)
Αλάτι
     17)
Πιπέρι
     18)
Επιπλέον ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
 
Υλικά για το ντιπ γιαουρτιού:
 
     1)
200 γραμμάρια γιαούρτι στραγγιστό
     2)
1 κουταλιά σούπας μηλόξιδο
     3)
2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
     4)
2 κουταλιές σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
     5)
Αλάτι
 
 
 
 
Μέθοδος:
 
Αρχικά φτιάχνουμε το ντιπ γιαουρτιού:
 
Σε ένα μπολ ρίχνουμε μέσα όλα τα υλικά και ανακατεύουμε.
Δοκιμάζουμε το ντιπ και αν χρειάζεται επιπλέον αλάτι προσθέτουμε. Το βάζουμε
στο ψυγείο μέχρι να φτιάξουμε τις τηγανίτες.
 
Για τις τηγανίτες:
 
Πλένουμε το σπανάκι και το χοντροκόβουμε με το μαχαίρι.
Ετοιμάζουμε και τα υπόλοιπα υλικά μας και ψιλοκόβουμε και τα μυρωδικά.
 
Σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε τα 50 ml ελαιόλαδο
και ρίχνουμε μέσα σε αυτό τα πράσα, το φρέσκο και το ξερό κρεμμύδι και
ανακατεύουμε για 5 λεπτά μέχρι να μαραθούν. Στη συνέχεια προσθέτουμε το σπανάκι
και ανακατεύουμε ανά διαστήματα μέχρι να μειωθεί σε όγκο και να συρρικνωθεί. 
 
Αυτό θα πάρει άλλα 5 λεπτά περίπου. Όταν μειωθεί αισθητά ο όγκος του ρίχνουμε
μέσα στο τηγάνι και τον ψιλοκομμένο άνηθο. Αφήνουμε τα χορταρικά μας να
σοταριστούν μέχρι να πιούν όλα τους τα υγρά. Είναι βασικό να μην υπάρχει
καθόλου υγρασία στο μίγμα.
 
Όταν είναι έτοιμα τα χορταρικά τα αποσύρουμε από την φωτιά
και τα αφήνουμε στην άκρη να κρυώσουν.
 
Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αλεύρι, το μπέικιν, αλάτι, πιπέρι,
την πάπρικα, το θυμάρι και το μοσχοκάρυδο. Ανακατεύουμε με ένα κουτάλι και
κατόπιν προσθέτουμε τα αυγά και το γάλα. Χτυπάμε λίγο με έναν αυγοδάρτη να
γίνει ένας χυλός και ρίχνουμε τέλος μέσα τα τριμμένα τυριά και το μίγμα των
χορταρικών. Ανακατεύουμε μέχρι να δούμε να σχηματίζεται ένας παχύρευστος χυλός,
ακριβώς όπως είναι ο χυλός για τις τηγανίτες.
 
Σε ένα μεγάλο τηγάνι ρίχνουμε ελάχιστο λάδι, περίπου μια
κουταλιά της σούπας (καλύτερα είναι να το λαδώσουμε με ένα πινέλο) και το
βάζουμε στη φωτιά να ζεσταθεί. Ρίχνουμε μέσα σε αυτό μια γεμάτη κουταλιά της σούπας
από το μίγμα που έχουμε φτιάξει και σε απόσταση απ΄ αυτήν ρίχνουμε κι άλλη μια
και άλλη μια. Υπολογίζουμε ότι σε κάθε τηγανιά θα χωρέσουν περίπου 3-4
τηγανίτες. 
 
Πιέζουμε λίγο με την ανάποδη του κουταλιού να απλωθούν λίγο και τις αφήνουμε
να ψηθούν καλά από τη μια πλευρά. Όταν αρχίσουν και κάνουν φουσκάλες στην
επιφάνειά τους σημαίνει ότι έχουν ψηθεί από κάτω και τότε με μια σπάτουλα
ξύλινη ή σιλικόνης της γυρίζουμε προσεκτικά και από την άλλη να ψηθούν.
Χρειάζονται περίπου 1-2 λεπτά από την κάθε πλευρά ανάλογα με τη θερμοκρασία του
ματιού της κουζίνας μας. Την ένταση της φωτιάς την ρυθμίζουμε στο χαμηλό όλη
την ώρα που ψήνουμε τις τηγανίτες ώστε να μην αρπάξουν αλλά να σιγοψηθούν και
να κάνουν ωραία χρυσαφένια κρούστα.
 
Κάνουμε την παραπάνω διαδικασία μέχρι να μας τελειώσει όλος ο
χυλός και κάθε φορά που βάζουμε μια παρτίδα τηγανίτες στο τηγάνι δεν ξεχνάμε να
το λαδώσουμε. Μόλις είναι έτοιμες τις βάζουμε σε πιατέλα και τις σερβίρουμε με
το ντιπ γιαουρτιού !!
 
Καλή επιτυχία!!!!!!!

 

loading...