Κώστας Σαμαράς
Βαθιά συγκίνηση προκαλούν τα λόγια της Βικτώρια Δέλλα για την απώλεια της μητέρας της, Γωγώ Μαστροκώστα. Η νεαρή κοπέλα, που είχε ένα μοναδικό και ιδιαίτερα δυνατό δέσιμο με τη μητέρα της, βιώνει μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, αδυνατώντας να πιστέψει πως ο άνθρωπος που υπήρξε το μεγαλύτερο στήριγμά της δεν βρίσκεται πια δίπλα της.
Όσοι γνώριζαν τη σχέση μητέρας και κόρης μιλούν για έναν δεσμό ζωής, γεμάτο αγάπη, εμπιστοσύνη και αφοσίωση. Η Γωγώ Μαστροκώστα δεν ήταν μόνο μητέρα για τη Βικτώρια· ήταν η καλύτερή της φίλη, ο άνθρωπος στον οποίο έτρεχε για κάθε χαρά, κάθε δυσκολία και κάθε φόβο. Παρά τις δύσκολες μάχες που έδινε όλα αυτά τα χρόνια με την υγεία της, φρόντιζε πάντα να προστατεύει την κόρη της και να της μεταδίδει δύναμη, αισιοδοξία και πίστη.
Η ίδια η Βικτώρια, μέσα από το σπαρακτικό μήνυμα που δημοσίευσε μετά τον θάνατο της μητέρας της, περιέγραψε με λόγια που ραγίζουν καρδιές τον θαυμασμό που ένιωθε για εκείνη, αλλά και τη δύναμη ψυχής που επέδειξε μέχρι την τελευταία στιγμή.
«Σήμερα έφυγε ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Η πιο καλή ψυχή, η κολλητή μου, η καλύτερη γυναίκα που ήμουν τόσο τυχερή να αποκαλώ μαμά».
Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε το δημόσιο αντίο της, αποτυπώνοντας το κενό που αφήνει πίσω της η Γωγώ Μαστροκώστα στη ζωή της.
Η Βικτώρια στάθηκε ιδιαίτερα στο μεγαλείο ψυχής της μητέρας της, αποκαλύπτοντας πως ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ασθένειάς της δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπεια, τη δύναμη και την αισιοδοξία της.
«Η μαμά μου ήταν μια μαχήτρια, ένας βράχος που δεν λύγισε ποτέ. Δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν αναστέναξε. Πέρασε πολλά στη ζωή της, αλλά τα αντιμετώπισε με δύναμη και αξιοπρέπεια».
Τα λόγια αυτά αποτυπώνουν τη στάση ζωής που κράτησε η Γωγώ Μαστροκώστα μέχρι το τέλος. Παρά τις δυσκολίες, τις θεραπείες και τις σκληρές δοκιμασίες που αντιμετώπισε, δεν επέτρεψε ποτέ στον πόνο να αλλοιώσει τον χαρακτήρα και το χαμόγελό της. Άνθρωποι από το περιβάλλον της περιγράφουν μία γυναίκα που ακόμη και όταν υπέφερε, συνέχιζε να δίνει κουράγιο στους γύρω της, να χαμογελά και να ελπίζει.
Η κόρη της, βαθιά συντετριμμένη, δήλωσε πως το μόνο που μπορεί πλέον να κάνει είναι να νιώθει περήφανη για τη μητέρα που είχε και να προσπαθήσει να της μοιάσει.
«Μαμά, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι περήφανη για σένα και να σε θαυμάζω. Στη ζωή μου ελπίζω να σου μοιάσω έστω και λίγο. Θα είσαι για πάντα το αιώνιο πρότυπό μου. Και τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει».
Η απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα αφήνει πίσω ένα τεράστιο κενό, όμως για τη Βικτώρια η μητέρα της θα παραμείνει για πάντα το μεγαλύτερο πρότυπο δύναμης, αγάπης και αξιοπρέπειας.
