Πέγκυ Σκουλού
Γιατί οι άνθρωποι ήταν πιο αδύνατοι τη δεκαετία του ’70;
Αρκεί μια ματιά σε παλιές οικογενειακές φωτογραφίες ή σε εικόνες από τις παραλίες της δεκαετίας του 1970 για να διαπιστώσει κανείς μια εμφανή διαφορά: οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν πιο λεπτή σιλουέτα σε σχέση με σήμερα. Αυτό δεν οφειλόταν σε αυστηρές δίαιτες ή σύγχρονες μεθόδους αδυνατίσματος, αλλά κυρίως στον τρόπο ζωής της εποχής.
Η καθημερινότητα απαιτούσε περισσότερη φυσική δραστηριότητα, ενώ οι διατροφικές συνήθειες ήταν πιο απλές και λιγότερο επηρεασμένες από τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα.
Η κίνηση ήταν φυσικό κομμάτι της καθημερινότητας
Τη δεκαετία του ’70 οι περισσότεροι περπατούσαν πολύ περισσότερο από ό,τι σήμερα. Οι μετακινήσεις προς τη δουλειά, το σχολείο ή τα καταστήματα γίνονταν συχνά με τα πόδια ή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, κάτι που αύξανε σημαντικά τη συνολική ημερήσια σωματική δραστηριότητα.
Τα παιδιά περνούσαν πολλές ώρες παίζοντας σε εξωτερικούς χώρους, ενώ ακόμη και οι καθημερινές δουλειές του σπιτιού απαιτούσαν περισσότερη σωματική προσπάθεια.
Το σπιτικό φαγητό ήταν ο κανόνας
Η διατροφή βασιζόταν κυρίως σε φρέσκα και απλά υλικά, όπως:
- λαχανικά και φρούτα
- όσπρια
- αυγά
- γάλα και γαλακτοκομικά
- κρέας και ψάρι σε λογικές ποσότητες
Τα περισσότερα γεύματα μαγειρεύονταν στο σπίτι, χωρίς έτοιμες σάλτσες, επεξεργασμένα τρόφιμα ή συχνές παραγγελίες έτοιμου φαγητού.
Υπήρχαν λιγότερα σνακ και μικρότερες μερίδες
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της εποχής ήταν η συγκεκριμένη δομή των γευμάτων. Οι περισσότεροι κατανάλωναν πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό, χωρίς συνεχή τσιμπολογήματα μέσα στην ημέρα.
Παράλληλα, οι μερίδες ήταν αισθητά μικρότερες. Τα αναψυκτικά διατίθενταν σε μικρότερα μεγέθη, ενώ ακόμη και το γρήγορο φαγητό δεν είχε τις υπερβολικές ποσότητες που συναντάμε σήμερα.
Λιγότερος χρόνος μπροστά στις οθόνες
Η τηλεόραση είχε συγκεκριμένο πρόγραμμα και δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα, tablets ή μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό σήμαινε ότι οι άνθρωποι περνούσαν πολύ λιγότερες ώρες καθισμένοι μπροστά σε μια οθόνη. Όταν υπήρχε ελεύθερος χρόνος, συνήθως αφιερωνόταν σε βόλτες, κοινωνικές δραστηριότητες ή χειρωνακτικές ασχολίες.
Η εργασία απαιτούσε περισσότερη φυσική δραστηριότητα
Ακόμη και πολλές θέσεις γραφείου περιλάμβαναν περισσότερη κίνηση από ό,τι σήμερα. Οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούσαν σκάλες, μετακινούνταν συχνά μέσα στους χώρους εργασίας και εκτελούσαν εργασίες που δεν είχαν αυτοματοποιηθεί.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού απασχολούνταν σε επαγγέλματα με έντονη σωματική καταπόνηση, όπως η γεωργία, οι κατασκευές και η βιομηχανία.
Το στρες είχε διαφορετική μορφή
Αν και το άγχος υπήρχε πάντα, δεν συνοδευόταν από τη συνεχή έκθεση σε ειδοποιήσεις, ειδήσεις και κοινωνικά δίκτυα.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η καλύτερη ποιότητα ύπνου και η μικρότερη έκθεση στις οθόνες συνέβαλαν στη φυσιολογική λειτουργία των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη και τον μεταβολισμό.
Τι μπορούμε να κρατήσουμε σήμερα
Δεν είναι απαραίτητο να επιστρέψει κανείς στον τρόπο ζωής της δεκαετίας του ’70 για να ωφεληθεί. Μικρές αλλαγές μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά, όπως:
- περισσότερο καθημερινό περπάτημα,
- σπιτικό μαγείρεμα,
- περιορισμός των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων,
- μικρότερες μερίδες,
- λιγότερο τσιμπολόγημα,
- απομάκρυνση των οθονών κατά τη διάρκεια των γευμάτων,
- καλύτερη ποιότητα ύπνου.
Συμπέρασμα
Η εικόνα των πιο αδύνατων ανθρώπων στις δεκαετίες του 1970 δεν οφείλεται σε κάποιο «μυστικό» ή σε διαφορετικά γονίδια. Ήταν κυρίως αποτέλεσμα ενός τρόπου ζωής που περιλάμβανε περισσότερη φυσική κίνηση, λιγότερη καθιστική ζωή και πιο ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες. Αν και η καθημερινότητα έχει αλλάξει σημαντικά, πολλές από αυτές τις πρακτικές μπορούν να υιοθετηθούν και σήμερα, συμβάλλοντας στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους και μιας καλύτερης συνολικής υγείας.
