Κώστας Σαμαράς
Η πολυσυλλεκτικότητα δεν κατάφερε να μετατραπεί σε συνεκτική πολιτική ταυτότητα.
Η προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού να συγκροτήσει ένα νέο πολιτικό σχήμα φαίνεται να περνά ήδη από σοβαρές δοκιμασίες, καθώς το εγχείρημα στη Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει κύμα αποχωρήσεων και έντονη εσωτερική αμφισβήτηση.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, σημαντικός αριθμός στελεχών που συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία του κόμματος απομακρύνθηκαν το τελευταίο διάστημα, αποδυναμώνοντας τον αρχικό πυρήνα του κινήματος.
Οι περισσότεροι από όσους αποχώρησαν προέρχονται από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, με διαδρομή σε κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, γεγονός που δείχνει ότι το εγχείρημα είχε αρχικά προσελκύσει ένα ευρύ φάσμα πολιτικών στελεχών.
Ωστόσο, αυτή η πολυσυλλεκτικότητα δεν κατάφερε να μετατραπεί σε συνεκτική πολιτική ταυτότητα – τουναντίον αναδείχθηκαν έντονες διαφωνίες για τον προσανατολισμό και τη φυσιογνωμία του κόμματος.
Κεντρικός λόγος των αποχωρήσεων φαίνεται να είναι οι καταγγελίες για αυταρχική λειτουργία και έλλειψη συλλογικών διαδικασιών.
Πρώην συνεργάτες κάνουν λόγο για συγκεντρωτικό τρόπο λήψης αποφάσεων, όπου κρίσιμα ζητήματα, όπως η ιδρυτική διακήρυξη ή η σύνθεση βασικών οργάνων, δεν συζητήθηκαν επαρκώς.
Παράλληλα, εκφράζεται δυσαρέσκεια περί ασαφούς πολιτικής γραμμής, με ορισμένους να μιλούν ακόμη και για ιδεολογικές μετατοπίσεις που δημιουργούν σύγχυση.
Κι άλλες αποχωρήσεις
Σε αυτό το πλαίσιο, οι αποχωρήσεις δεν ήταν μόνο μαζικές αλλά και ηχηρές, καθώς συνοδεύτηκαν από δημόσιες αιχμές για «ακροδεξιές προσεγγίσεις» ή για απόκλιση από τον αρχικό προοδευτικό χαρακτήρα του εγχειρήματος.
Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν την εικόνα εσωτερικού αναβρασμού και θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα του νέου κόμματος να αποκτήσει σταθερή οργανωτική βάση.
Τελικά, το πολιτικό εγχείρημα της Καρυστιανού δείχνει να βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία πλευρά, εξακολουθεί να εκφράζει μια κοινωνική δυναμική που γεννήθηκε μέσα από το κίνημα των Τεμπών. Από την άλλη, όμως, η έλλειψη σαφούς δομής και οι εσωτερικές συγκρούσεις δυσκολεύουν τη μετεξέλιξή του σε ένα συνεκτικό και αξιόπιστο πολιτικό φορέα.
Βάσει όσων έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα, η όλη ιστορία πιθανότατα θα περάσει φάση ανασύνταξης, με αβέβαιο το μέλλον.
Αν δεν αντιμετωπιστούν οι εσωτερικές διαφωνίες και η οργανωτική ασάφεια, ενδέχεται να υπάρξουν κι άλλες αποχωρήσεις, περιορίζοντας τη δυναμική του κόμματος προτού καν αποκτήσει σταθερή πολιτική παρουσία.
