Μαθεύτηκε όλη η αλήθεια για τον 13χρονο Κωνσταντίνο που σκοτώθηκε χτες με το ηλεκτρικό πατίνι – Θρήνος για τον Αγγελούδι

Δυτική Ελλάδα: Αυτός είναι ο 13χρονος που έχασε την ζωή του κάνοντας βόλτα με το ηλεκτρικό του πατίνι – «Ο οδηγός δεν τον εγκατέλειψε. Βγήκε έξω τον πήρε αγκαλιά και έκλαιγε, ενώ ήταν μέσα στα αίματα»

O άτυχος 13χρονος μαζί με την μητέρα του

Σε έναν κεντρικό δρόμο του χωριού, εκεί όπου καθημερινά περνούν άνθρωποι, αυτοκίνητα, ζωές… ο μικρός Κωνσταντίνος έκανε τη βόλτα του με το πατίνι του. Αυτό που καμάρωνε. Αυτό που φωτογράφιζε και ανέβαζε στα social media με παιδική περηφάνια.

Μια κίνηση αποφυγής. Ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο πάνω στο δρόμο. Και μετά… το κενό. Ο Κωνσταντίνος, κινούνταν με το πατίνι του όταν, στην προσπάθειά του να αποφύγει σταθμευμένο όχημα που βρισκόταν στα δεξιά πάνω στο οδόστρωμα, συγκρούστηκε μετωπικά με διερχόμενο αυτοκίνητο. Η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη, με αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό του παιδιού.

Ο ήχος της πρόσκρουσης έσκισε τη σιωπή και πάγωσε τον χρόνο. Όσοι βρέθηκαν κοντά, μιλούν για μια εικόνα που δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό τους.

Η μάχη που… δεν κερδήθηκε

Το ασθενοφόρο έσπευσε στο σημείο. Οι διασώστες έδωσαν μάχη. Οι γιατροί στο νοσοκομείο Κρεστένων που μεταφέρθηκε ο μικρός έκαναν ό,τι μπορούσαν. Κράτησαν την ελπίδα ζωντανή… όσο άντεχε. Αλλά η ζωή του παιδιού είχε ήδη αρχίσει να ξεγλιστρά. Και τελικά… χάθηκε. Ένα παιδί μόλις 13 χρόνων. Ένα παιδί που έπρεπε να γελάει, να τρέχει και να ονειρεύεται. Ο Κωνσταντίνος, δεν τα κατάφερε.

Τα λόγια του γιατρού, του Γιάννη Μιχόπουλου, Διευθυντή του Νοσοκομείου Κρεστένων που παρέλαβε τον Κωνσταντίνο, συγκλονίζουν και ραγίζουν καρδιές. Με φωνή βαριά μίλησε για το παιδί που γνώριζε από τη μέρα που γεννήθηκε… και που έφτασε μπροστά του δίνοντας την πιο άνιση μάχη.

«Ήταν ένα παιδάκι που το γνώριζα από την ημέρα που γεννήθηκε. Ερχόταν με τη γιαγιά του στο ιατρείο. Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Το παιδάκι ήρθε με το ΕΚΑΒ ήδη με μυδρίαση, άσφυγμο –ουσιαστικά, κλινικά νεκρό. Από ότι μου ανέφερε ο διασώστης είχε ήδη ξεκινήσει την ανάνηψη στην περιοχή που έγινε το συμβάν και είχε ήδη προηγηθεί από έναν νοσηλευτή που ήταν στο σημείο. Έγινε κι εδώ σε μας ΚΑΡΠΑ για σχεδόν μία ώρα κι ένα τέταρτο. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κάνουμε κάτι… Δεν μπορέσαμε να το επαναφέρουμε το παιδί. Είναι πάντα ένα θλιβερό γεγονός να βλέπεις μικρά παιδιά να “φεύγουν” έτσι –και ιδιαίτερα από ένα τροχαίο.»

Πίσω του άφησε έναν πατέρα. Έναν πατέρα που ήταν τα πάντα για εκείνον, και εκείνος τα πάντα για τον πατέρα του. Τον Αντώνη Καούκη. Έναν άνθρωπο που τον μεγάλωνε μόνος, που του αφιέρωσε τη ζωή του. Ένα μοναχοπαίδι. Ένα παιδί που ήταν το κέντρο του κόσμου του. Και τώρα… τίποτα. Το σπίτι που κάποτε είχε φωνές, γέλια, μικρές καθημερινές στιγμές, γέμισε σιωπή. Μια σιωπή βαριά. Ασήκωτη. Δεν υπάρχουν λόγια ικανά άλλωστε για να περιγράψουν την απώλεια ενός παιδιού. Δεν υπάρχει καν τρόπος να σταθείς απέναντι σε ένα τέτοιο κενό.

 

Το «γιατί» που… δεν θα απαντηθεί ποτέ

Και μέσα σε όλα… ένα ερώτημα. Γιατί; Γιατί ένα παιδί 13 χρονών; Γιατί μια τόσο άδικη στιγμή; Γιατί μια βόλτα να γίνει το τέλος; Ερωτήματα που αιωρούνται στον αέρα. Που πνίγουν σκέψεις και ψυχές. Και… καμμία απάντηση. Μόνο ο πόνος. Μόνο η απώλεια. Μόνο μια τελευταία βόλτα… που δεν είχε επιστροφή.

Φίλος της οικογένειας του 13χρονου μίλησε και περιέγραψε τόσο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το τραγικό τροχαίο όσο και για τις δύσκολες στιγμές που βιώνει η οικογένεια του παιδιού.

“Ό,τι ήταν να γίνει έγινε. Κρίμα νέο παλικαράκι. Έπεσε πάνω του. Πετάχτηκε από τα δεξιά του. Το σημείο εκεί είναι επικίνδυνο. Το περιμέναμε ότι κάτι θα συμβεί κάποια στιγμή εκεί. Παρκάρουν όπου να ‘ναι, εκεί σταθμεύει ιδιοκτήτης το αυτοκίνητο του, ορατότητες δεν υπάρχουν. Δεν φταίει ούτε ο οδηγός, ούτε ο πιτσιρικάς. Πάνω στη στροφή ήταν σταθμευμένο αμάξι και για να το αποφύγει έπεσε πάνω στον άλλο. Ίσα ίσα που χώραγε να περάσει. Πήγε να περάσει με το πατίνι, ερχόταν το άλλο αυτοκίνητο και έγινε το κακό. Δεν έτρεχε, μέσα σε κατοικημένη περιοχή ήταν. Πήγαινε με 20 χιλιόμετρα την ώρα” ανέφερε και πρόσθεσε:

“Ο οδηγός δεν τον εγκατέλειψε. Βγήκε έξω τον πήρε αγκαλιά και έκλαιγε, ενώ ήταν μέσα στα αίματα”.

Σύμφωνα με τον ίδιο, “είναι χωρισμένη οικογένεια, ζούσε με τον μπαμπά του. Τι να πεις τώρα… Ράκος είναι. Το έμαθε λίγο μετά. Τον πήραν τηλέφωνο λίγο μετά τις 6:00 το απόγευμα που έγινε χθες. Πάντα φορούσε κράνος ο μικρός. Εκείνη τη στιγμή δεν το φορούσε. Δεν ξέρω γιατί. Είμαι πολύ στεναχωρημένος…”.

Ο πατέρας του έφτασε γρήγορα και είδε το παιδί στην άσφαλτο αιμόφυρτο – «Φώναζε “Κωνσταντίνε, Κωνσταντίνε” και δεν αντιδρούσε» λέει ο θείος του

«Φώναζε “Κωνσταντίνε, Κωνσταντίνε” και δεν αντιδρούσε» λέει ο θείος του 13χρονου – που έχασε την ζωή του μετά από ατύχημα με πατίνι στα Μακρίσια Ηλείας – για τον πατέρα του παιδιού που έφτασε στο σημείο και είδε τον γιο του αιμόφυρτο στον δρόμο.

Η αγαπημένη συνήθεια του 13χρονου, να πηγαίνει βόλτα με το πατίνι του στο χωριό της Ηλείας, μετετράπη σε τραγωδία, με το παιδί να αφήνει την τελευταία πνοή του στην άσφαλτο. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το χαμόγελο του μικρού Κωνσταντίνου έσβησε για πάντα, ένας ελιγμός για να μην πέσει σε παρκαρισμένο αυτοκίνητο σε κεντρικό δρόμο του χωρίου απέβη μοιραίος.

 

«Έφτασα στο σημείο μετά από τρία λεπτά και είδα τον ανιψιό μου στον δρόμο γεμάτο αίματα» λέει ο θείος του 13χρονου μιλώντας στο newsit.gr.

«Επειδή έφτασα εγώ από τους πρώτους… επειδή είναι και της δουλειάς μου, έχω φορτηγό και μπορώ να έχω μια εικόνα περισσότερη από κάποιον ερασιτέχνη, επαγγελματίας είμαι… έκρινα ότι μπορεί να τρόμαξε ο μικρός, τα έχασε που είδε μπροστά του το αυτοκίνητο. Έγινε. Ο άνθρωπος με το αυτοκίνητο, επειδή είχε περάσει πρώτα κι άλλο πατίνι μπροστά από τη στροφή τη δικιά μας, ελάττωσε, γιατί χωριό είναι, θα τρέχουνε με τα πατίνια. Και ήταν σχεδόν σταματημένο το αυτοκίνητο. Δηλαδή δεν ήρθε να τον χτυπήσει σε κάποιο δρόμο. Δεν μπορώ να επιρρίψω ευθύνες στον άνθρωπο» σημείωσε ο θείος τους.

Ο οδηγός είχε αποφύγει πατίνι πριν το δυστύχημα

Τα περισσότερα παιδιά στο χωριό παίρνουν καθημερινά τα πατίνια και κάνουν βόλτες σε όλο το χωριό. Μάλιστα, ο οδηγός του αυτοκινήτου στο οποίο έπεσε πάνω ο 13χρονος, ελάχιστα λεπτά πριν την μοιραία σύγκρουση απέφυγε άλλο πατίνι και μείωσε ακόμα περισσότερο την ταχύτητα του αυτοκινήτου του.

«Όλα τα παιδιά μέσα στα χωριά με πατίνια γυρίζουνε. Δεν μπορούμε να το πιστέψουμε αλλά θέλει προσοχή» λέει ο θείος του.

Τραγική φιγούρα ο πατέρας του 13χρονου που μεγάλωνε μόνος του τον μονάκριβο γιο του και ειδοποιήθηκε από τον αδερφό του ότι ο γιός είχε ένα ατύχημα. «Ένας χωριανός φίλος τον πήρε τηλέφωνο και εγώ πήρα τον πατέρα του και πήγαμε μαζί. Του ’πα “έγινε, χτύπησε το παιδί, τρέξε”. Όταν ήρθε, το είδε κάτω το παιδί. Εγώ πιστεύω ότι ήταν ήδη νεκρό την ώρα που ήρθαμε εμείς. Άλλοι δίναν ελπίδες, φώναζε… φώναζε… το παιδί δεν αντιδρούσε καθόλου» λέει ο θείος του παιδιού.

Στο σημείο έσπευσε άμεσα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο μετέφερε το παιδί στο Νοσοκομείο Κρεστένων. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού προσωπικού να τον κρατήσουν στη ζωή και τη μάχη που δόθηκε στα επείγοντα, ο μαθητής δεν τα κατάφερε και υπέκυψε στα τραύματά του λίγη ώρα αργότερα.

Σοκαρισμένος και ο οδηγός του αυτοκινήτου κατέβηκε από το όχημα του και προσπάθησε να κάνει ότι μπορούσε για να σώσει το παιδί: «Ο οδηγός ήταν γεμάτος αίματα και έκλαιγε πάνω από τον 13χρονο, έκανε ότι μπορούσε και ο άνθρωπος έχει οικογένεια. Στο σημείο έφτασε και ένας γιατρός πριν έρθει το ασθενοφόρο και έκανε κάρτα στο παιδί αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσε να τον επαναφέρει. Με όσα μάθαμε ο μικρός έτρεχε και για να αποφύγει ένα αμάξι έπεσε στο διερχόμενο αυτοκίνητο και μετά στο έδαφος, με τον θάνατο του να έρχεται ακαριαία όπως μας είπαν μετά» καταλήγει ο θείος του.