Σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Ευφροσύνου του Μαγείρου, ενός Αγίου που ξεχώρισε για την ταπεινότητα, την υπομονή και την πίστη του.
Παράλληλα, σήμερα τιμώνται η Αγία Ευανθία η Μάρτυς και η Αγία Θεοδώρα η εν Βάστα.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι:
- Ευφρόσυνος, Φρόσυνος
- Ευανθία, Εύα, Ευάνθης
Ο Όσιος Ευφρόσυνος ο Μάγειρας
Ο Όσιος Ευφρόσυνος ο Μάγειρας έζησε μια ζωή γεμάτη ταπεινότητα και αφοσίωση στον Θεό. Αν και δεν είχε μόρφωση και χαρακτηριζόταν απλός άνθρωπος, σε ώριμη ηλικία αποφάσισε να εγκαταλείψει τον κόσμο και να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο.
Αφού εισήλθε σε κοινόβιο, έγινε μοναχός και ανέλαβε τη διακονία του μαγειρείου. Επειδή ήταν αγράμματος και απλός, αρκετοί από τους συμμοναστές του τον περιφρονούσαν και τον κορόιδευαν.
Η καθημερινή εργασία του στην κουζίνα τον έκανε συχνά να είναι γεμάτος καπνιά και στάχτες. Ορισμένοι μοναχοί δεν περιορίζονταν στα πειράγματα, αλλά τον αντιμετώπιζαν με σκληρότητα και σε κάποιες περιπτώσεις τον χτυπούσαν, εκμεταλλευόμενοι τη σιωπή και την ανεξικακία του.
Ο Ευφρόσυνος, όμως, υπέμενε με καρτερία τις προσβολές και τις ταπεινώσεις. Χωρίς να αναζητά την αναγνώριση των άλλων, συνέχιζε αθόρυβα τον πνευματικό του αγώνα και υπηρετούσε τους αδελφούς του με προθυμία.
Το θαυμαστό όνειρο του ιερέα
Στο ίδιο μοναστήρι ζούσε ένας ενάρετος ιερέας, ο οποίος επί τρία χρόνια προσευχόταν και νήστευε, παρακαλώντας τον Θεό να του αποκαλύψει τα αγαθά που έχει ετοιμάσει για όσους Τον αγαπούν.
Κάποια νύχτα, ενώ κοιμόταν, είδε ένα συγκλονιστικό όραμα. Βρέθηκε σε έναν πανέμορφο και ευωδιαστό παράδεισο, γεμάτο δέντρα, λουλούδια και καθαρά νερά. Η ομορφιά του τόπου ήταν τέτοια που, σύμφωνα με τη διήγηση, δεν μπορούσε να περιγραφεί με ανθρώπινα λόγια.
Καθώς αναρωτιόταν σε ποιον ανήκε αυτός ο θαυμάσιος τόπος, αντίκρισε τον Ευφρόσυνο να βρίσκεται μέσα στον κήπο και να απολαμβάνει τα ανεκδιήγητα αγαθά του Παραδείσου.

Ο ιερέας, γεμάτος έκπληξη, τον ρώτησε πώς βρέθηκε εκεί και αν αυτός ήταν ο τόπος που ο Θεός έχει ετοιμάσει για εκείνους που Τον αγαπούν.
Ο Ευφρόσυνος, με τη χαρακτηριστική του ταπεινότητα, του απάντησε πως δεν γνώριζε γράμματα και πως όσα γνώριζε για τα λόγια του Αποστόλου τα είχε ακούσει από τους άλλους. Του εξήγησε, όμως, ότι ακόμη και μέσα από τον μικρό πνευματικό αγώνα του ανθρώπου μπορεί να γίνει αντιληπτό ένα μέρος από τα αγαθά που έχει ετοιμάσει ο Θεός.
Τα τρία παραδείσια μήλα
Ο ιερέας παρατήρησε τότε τρία πανέμορφα μεγάλα μήλα και ρώτησε τον Ευφρόσυνο αν μπορούσε να του τα δώσει.
Ο Όσιος έκοψε αμέσως τα τρία μήλα και τα τοποθέτησε στο ράσο του ιερέα.
Λίγο αργότερα, ακούστηκε το σήμαντρο για την ακολουθία του Όρθρου. Ο ιερέας ξύπνησε απότομα και αρχικά πίστεψε πως όσα είχε δει ήταν απλώς ένα όνειρο.
Όταν, όμως, έψαξε στο ράσο του, βρήκε τα τρία παραδείσια μήλα.
Στον ναό αντίκρισε τον Ευφρόσυνο να βρίσκεται στη συνηθισμένη θέση του. Γεμάτος συγκίνηση, έπεσε στα πόδια του και τον παρακάλεσε να του αποκαλύψει πού βρισκόταν εκείνη τη νύχτα.
Ο Ευφρόσυνος του απάντησε ταπεινά πως βρισκόταν εκεί ακριβώς όπου τον είχε συναντήσει στο όραμά του. Όταν ο ιερέας τον ρώτησε για τα τρία μήλα, ο Όσιος επιβεβαίωσε πως εκείνος του τα είχε δώσει, όπως του είχε ζητήσει.
Η θαυματουργή ευλογία των καρπών
Μετά το τέλος της ακολουθίας, ο ιερέας πήρε τα τρία μήλα και τα παρουσίασε στους υπόλοιπους μοναχούς. Παράλληλα, τους διηγήθηκε όσα είχαν συμβεί κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Οι μοναχοί συγκλονίστηκαν από το γεγονός και δόξασαν τον Θεό. Στη συνέχεια τεμάχισαν τα μήλα και τα τοποθέτησαν σε έναν δίσκο.
Σύμφωνα με την παράδοση, όσοι έλαβαν από την ευλογία των καρπών θεραπεύθηκαν από διάφορες ασθένειες.
Ο Ευφρόσυνος εγκατέλειψε το μοναστήρι
Την ώρα που οι μοναχοί άκουγαν με προσοχή τη διήγηση του ιερέα, ο Ευφρόσυνος άνοιξε την πλαϊνή πόρτα της εκκλησίας και έφυγε από το μοναστήρι.
Ο Όσιος δεν θέλησε να λάβει την ανθρώπινη δόξα και την αναγνώριση που θα μπορούσε να του προσφέρει το θαυμαστό γεγονός. Απομακρύνθηκε αθόρυβα από τη μονή και, σύμφωνα με την παράδοση, δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά εκεί.
Η ζωή του Οσίου Ευφροσύνου αποτελεί παράδειγμα ταπεινότητας, υπομονής, ανιδιοτελούς προσφοράς και βαθιάς πίστης. Για τον λόγο αυτό έχει συνδεθεί ιδιαίτερα με το επάγγελμα του μάγειρα και θεωρείται ο Άγιος των μαγείρων.


