Κώστας Σαμαράς
Ο Τραϊανός Δέλλας αποχαιρέτισε σήμερα την αγαπημένη του σύζυγο Γωγώ Μαστροκώστα με έναν συγκινητικό επικήδειο, ένας άνθρωπος που στάθηκε δίπλα της σαν ακλόνητος βράχος μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ο «Κολοσσός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, κέρδισε διαχρονικά τον σεβασμό του κοινού όχι μόνο για τις μεγάλες αθλητικές του επιτυχίες, αλλά κυρίως για το σπάνιο ήθος, την αξιοπρέπεια και τη χαμηλών τόνων στάση που κράτησε σε όλη του τη διαδρομή, μακριά από τις κάμερες και τις κραυγαλέες δηλώσεις.
Η εσωτερική δύναμη και η ευαισθησία του γύρω από τους ανθρώπους που δίνουν τις δικές τους, καθημερινές μάχες, δεν ήταν ποτέ θέμα για δημόσιες σχέσεις, αλλά μια συνειδητή στάση ζωής. Έχοντας βιώσει μέσα στο ίδιο του το σπίτι τι σημαίνει να παλεύεις για την επιβίωση, ο Τραϊανός Δέλλας απέδειξε και στο παρελθόν, με μια άγνωστη στο ευρύ κοινό κίνηση, ότι οι πιο σπουδαίοι τίτλοι και τα πιο πολύτιμα μετάλλια δεν κερδίζονται μέσα στις γραμμές του γηπέδου, αλλά μέσα από την έμπρακτη προσφορά και την αλληλεγγύη.
Ο Τραϊανός Δέλλας και τα κειμήλια μιας που καριέρας γίνονται ελπίδα
Στο παρελθόν, ο έμπειρος αμυντικός πήρε μια συγκινητική απόφαση που αποκάλυψε το μεγαλείο του χαρακτήρα του. Ενώ για κάθε αθλητή οι επίσημες φανέλες, τα αναμνηστικά και τα κειμήλια των μεγάλων διοργανώσεων αποτελούν την προσωπική του «προίκα» και μια κληρονομιά ζωής, ο Τραϊανός Δέλλας επέλεξε να αποχωριστεί ιστορικά αντικείμενα της πορείας του, προκειμένου να διατεθούν σε φιλανθρωπικές δημοπρασίες.
Για τον ίδιο, η υλική αξία αυτών των αντικειμένων ήταν μηδαμινή μπροστά στην ανάγκη να απαλύνει τον πόνο εκείνων που δοκιμάζονται. Η φιλοσοφία του, την οποία έχει εκφράσει επανειλημμένα, είναι ότι τα τρόπαια και οι φανέλες δεν έχουν κανένα νόημα να σκονίζονται κλεισμένα σε ντουλάπια και προθήκες, αν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν έστω και έναν συνάνθρωπό μας.
Οι επίσημες λίστες της προσφοράς και το αθόρυβο έργο
Αυτή η δράση του Τραϊανού Δέλλα δεν έγινε ποτέ γνωστή μέσα από τυμπανοκρουσίες ή προσωπικές του δηλώσεις, καθώς ο ίδιος επέλεγε πάντα την απόλυτη διακριτικότητα. Καταγράφηκε, όμως, επίσημα στα αθλητικά και κοινωνικά ρεπορτάζ μέσα από τις λίστες μεγάλων φιλανθρωπικών οργανισμών, όπως το Charity Idols.
Στις επίσημες αναρτήσεις και στα δελτία τύπου των φορέων αυτών, το όνομα του Έλληνα διεθνή φιγουράρει ανάμεσα σε εκείνα των αθλητών που παραχώρησαν φορεμένες και υπογεγραμμένες φανέλες τους από ιστορικά παιχνίδια, προκειμένου τα έσοδα να διατεθούν απευθείας σε ιδρύματα που στηρίζουν παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες και ευπαθείς ομάδες. Ήταν μια κίνηση γεμάτη συμβολισμό, που απέδειξε πως για τον Τραϊανό Δέλλα, οι πραγματικοί «Legends» είναι εκείνοι που παλεύουν καθημερινά στα κρεβάτια των νοσοκομείων.
Αυτή η αθόρυβη φιλανθρωπική δράση, που ήρθε στο φως μέσα από πρωτοβουλίες στήριξης ευπαθών ομάδων και ιδρυμάτων, δείχνει ανάγλυφα τον άνθρωπο Τραϊανό Δέλλα. Έναν άνθρωπο που έμαθε να μη δένεται με τη δόξα και τα υλικά αγαθά, αλλά να στρέφει την προσοχή του στους καθημερινούς ήρωες της διπλανής πόρτας. Αυτή την ίδια αθόρυβη, εσωτερική δύναμη επιστράτευσε όλα αυτά τα χρόνια ως σύζυγος και πατέρας, αποδεικνύοντας ότι ο τίτλος του «Κολοσσού» τού ανήκει δικαιωματικά, πρωτίστως για την ψυχή του.
Γωγώ Μαστροκώστα: Θρήνος στην ταφή της στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας (Βίντεο)
Σε κλίμα βαθιάς θλίψης πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 27 Μαΐου η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα στο Ελληνικό, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τη γνώρισαν και τη λάτρεψαν να δίνουν το «παρών» για να την αποχαιρετήσουν για τελευταία φορά.
Η Γωγώ Μαστροκώστα έδωσε μια γενναία μάχη με τον καρκίνο όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας συνεχώς στο πλευρό της τα αγαπημένα της πρόσωπα, που μέχρι και την τελευταία στιγμή στάθηκαν δίπλα της σαν βράχοι. Το κλίμα στην εξόδιο ακολουθία ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο, με τη συγκίνηση να είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων.
Θρήνος στην ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα
Μετά την τελετή, οι στενοί συγγενείς της αναχώρησαν για το Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, όπου πραγματοποιήθηκε η ταφή της στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Όλες οι σκέψεις, ωστόσο, βρίσκονταν στον Τραϊανό Δέλλα και την κόρη τους, οι οποίοι λύγισαν τη στιγμή του ύστατου αποχαιρετισμού.
Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως η «Γωγούλα» τους δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Οι άνθρωποι που τη γνώριζαν είτε μέσα από την τηλεόραση είτε από το χωριό της, μιλούν για μια γυναίκα που έκανε όλους να αισθάνονται περήφανοι για εκείνη, τόσο για τη δύναμη όσο και για την προσωπικότητά της.
Ο συγκινητικός επικήδειος της κόρης της στην κηδεία
Η κόρη της ήταν η πρώτη που εκφώνησε επικήδειο. Η 18χρονη Βικτώρια ξέσπασε σε κλάματα και στο τέλος καταχειροκροτήθηκε. «Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ σάς που ήρθατε να τιμήσετε τη μαμά μου. Ξέρω ότι είναι ημέρα πένθους όμως νιώθω ότι δεν έπρεπε να είναι έτσι…. Έζησε με χαμόγελο και περηφάνια. Πάλεψε με χαμόγελο και όχι με φόβο. Ήταν αληθινή φίλη, στοργική κόρη και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι κα να σκέφτομαι τον άλλον, μαζί με τον μαμά μου έμαθε να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Ήσουν και θα είσαι για πάντα κολλητή μου. Όταν ήμουν μικρή έλεγα όταν πάνω να σπουδάσω θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι πάντα μαζί μου. Θα σου αφιερώσω έναν στοίχο.. “Αν υπάρχουν Άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει η αγάπη είσαι μοναδική”. Σ’ αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Μέσα σε απόλυτη σιωπή, σπαρακτικούς λυγμούς και σκηνές που λύγισαν ακόμη και τους πιο δυνατούς, γράφτηκε στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας ο τραγικός επίλογος της ζωής της Γωγώs Μαστροκώστα. Λίγες ώρες μετά την εξόδιο ακολουθία στο Ελληνικό, η οικογένειά της συνόδευσε τη Γωγώ στην τελευταία της κατοικία, εκεί όπου θα αναπαύεται πλέον δίπλα στον πατέρα της.
Το μικρό κοιμητήριο στο Ευηνοχώρι βυθίστηκε στο πένθος από τη στιγμή που έφτασε η νεκρική πομπή. Ο ουρανός ήταν μουντός, οι συγγενείς κρατούσαν λευκά λουλούδια στα χέρια και γύρω από το φέρετρο επικρατούσε μία σιωπή που «βάραινε» την ατμόσφαιρα. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως η γυναίκα που για χρόνια πάλευε αθόρυβα και γενναία, έφτανε στο τελευταίο της ταξίδι.
Η στιγμή που άνοιξε το φέρετρο
Η στιγμή που άνοιξε για τελευταία φορά το φέρετρο ήταν αβάσταχτη.Η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα κατέρρευσε μπροστά στο άψυχο σώμα της κόρης της και ξέσπασε σε σπαρακτικές κραυγές που πάγωσαν τους πάντες:«Πού πας αστέρι μου; Πού πας παιδί μου;» Η φωνή της έσκιζε τη σιωπή του κοιμητηρίου. Έπεφτε πάνω στο φέρετρο, χάιδευε το πρόσωπο της κόρης της και αρνιόταν να την αποχωριστεί. Συγγενείς και άνθρωποι της οικογένειας προσπαθούσαν να τη συγκρατήσουν, όμως εκείνη ξέφευγε ξανά, λυγίζοντας πάνω από τη Γωγώ σαν να ήθελε να την κρατήσει για λίγο ακόμη κοντά της. Οι εικόνες ήταν σκληρές. Άνθρωποι γύριζαν το βλέμμα τους για να κρύψουν τα δάκρυά τους, ενώ άλλοι ξέσπασαν ανοιχτά σε λυγμούς βλέποντας μία μάνα να αποχαιρετά με τόσο σπαρακτικό τρόπο το παιδί της.
Συντετριμμένος ο Τραϊανός Δέλλας
Δίπλα στο φέρετρο στεκόταν ο Τραϊανός Δέλλας, σκυφτός, με χαμένο βλέμμα και εμφανώς διαλυμένος από τον πόνο. Ο άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί της μία ολόκληρη ζωή, που στάθηκε δίπλα της στις πιο δύσκολες στιγμές, έμοιαζε να καταρρέει βλέποντας το φέρετρο να κατεβαίνει στη γη. Άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί περιγράφουν πως πολλές φορές χρειάστηκε να απομακρυνθεί για λίγα λεπτά, αδυνατώντας να συγκρατήσει τη συγκίνησή του. Το πρόσωπό του ήταν παγωμένο, ενώ η κόρη τους βρισκόταν συνεχώς κοντά του, μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης συντριβής. Η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα δίπλα στον πατέρα της έκανε τη στιγμή ακόμη πιο σκληρή για την οικογένεια. Η εικόνα του φερέτρου να κατεβαίνει αργά στο χώμα, ανάμεσα σε λευκά λουλούδια και αναφιλητά, θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη όσων βρέθηκαν εκεί.
Οι σπαρακτικές στιγμές στην εξόδιο ακολουθία
Λίγες ώρες πριν από τη σκηνή που εκτυλίχθηκε στο Ευηνοχώρι, είχαν προηγηθεί εξίσου δραματικές στιγμές στην εξόδιο ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό. Από νωρίς το πρωί, ο ναός είχε γεμίσει στεφάνια, λευκά τριαντάφυλλα και ανθρώπους βουβούς από τη θλίψη. Φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες αλλά και δεκάδες πρόσωπα από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο έσπευσαν να αποχαιρετήσουν μία γυναίκα που όλοι περιέγραφαν ως μαχήτρια μέχρι το τέλος.
Όταν άνοιξε το φέρετρο μέσα στην εκκλησία, ακούστηκαν ξανά οι σπαρακτικές φωνές της μητέρας της: «Πού πας αστέρι μου;» Οι λυγμοί της αντήχησαν σε ολόκληρο τον ναό, προκαλώντας κύμα συγκίνησης. Άνθρωποι έκλαιγαν σιωπηλά, άλλοι αγκαλιάζονταν μεταξύ τους, ενώ αρκετοί δεν μπορούσαν καν να σηκώσουν το βλέμμα τους προς το φέρετρο.
Οι επικήδειοι που ράγισαν καρδιές
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της εξοδίου ακολουθίας ήταν ο επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα. Με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησε τη γυναίκα της ζωής του με λόγια που ράγισαν καρδιές:««Άγγελέ μου, έτσι σε φώναζα παντού, αλλά εσύ ήσουν ο άγγελος και όχι εγώ, στο τελευταίο κύμα σε έχασα, ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πολύ,να είσαι σίγουρη ότι πάλι εσένα θα ερωτευόμουν.» Μέσα στον ναό επικράτησε απόλυτη σιωπή. Κανείς δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του ακούγοντας τον άνθρωπο που τη συνόδευσε σε κάθε δύσκολη μάχη να την αποχαιρετά με τέτοιο πόνο.
Συγκλονιστική ήταν και η στιγμή που μίλησε η κόρη τους, Βικτώρια Δέλλα. Με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια είπε: «Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνεια. Ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Θέλω να τη θυμάστε όλοι έτσι δυνατή, χαμογελαστή και γεμάτη αγάπη.» Τα λόγια της διέλυσαν συναισθηματικά όσους βρίσκονταν μέσα στην εκκλησία. Η εικόνα ενός παιδιού να αποχαιρετά τη μητέρα του με τόσο σπαρακτικό τρόπο έκανε ακόμη πιο βαρύ το ήδη ασήκωτο κλίμα.
Το τελευταίο «αντίο»
Από το Ελληνικό μέχρι το Ευηνοχώρι, το τελευταίο «αντίο» στη Γωγώ Μαστροκώστα μετατράπηκε σε μία ημέρα αβάσταχτου πόνου. Κραυγές, δάκρυα, αγκαλιές και βλέμματα χαμένα μέσα στη θλίψη συνόδευσαν τη γυναίκα που έφυγε αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο κενό και μία οικογένεια διαλυμένη από τον πόνο
