Κώστας Σαμαράς
Συγκίνηση έχει προκαλέσει στο TikTok μια ανάρτηση γυναίκας, η οποία θέλησε να μοιραστεί δημόσια μια πολύ προσωπική συνομιλία που είχε στο παρελθόν με τη Γωγώ Μαστροκώστα.
Η γνωστή γυμνάστρια και επιχειρηματίας, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 55 ετών τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας (25/5), είχε σταθεί δίπλα σε πολύ κόσμο, δίνοντας δύναμη και κουράγιο σε ανθρώπους που περνούσαν δύσκολες στιγμές.
Το συγκινητικό στιγμιότυπο στο TikTok
Στο στιγμιότυπο που ανέβηκε στο TikTok, η γυναίκα δημοσίευσε screenshots από τα μηνύματα που αντάλλασσε με τη Γωγώ Μαστροκώστα, αποκαλύπτοντας πόσο πολύ την είχε βοηθήσει ψυχολογικά σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής της.
Πάνω στη συνομιλία, η ίδια έγραψε με μεγάλα μαύρα γράμματα ένα ιδιαίτερα φορτισμένο μήνυμα για τη Γωγώ Μαστροκώστα: «Είχες βρει τρόπο και λόγια γλυκά να βοηθάς τον κάθε ένα να ξεπεράσει τον στόχο του… ε τον πέτυχες Γωγώ μου ανάμεσα στις τόσες ήμουν και εγώ… ήσουν για μένα όλο φως στα σκοτάδια μου. Θα σε έχω στην καρδιά μου και στη σκέψη μου για πάντα».
Στα μηνύματα που φαίνονται στο βίντεο, η Γωγώ Μαστροκώστα προσπαθεί να της δώσει κουράγιο και δύναμη, λέγοντάς της μεταξύ άλλων: «Εσύ είσαι η δυνατή… Μην το ξεχνάς!!!».
Όπως ήταν αναμενόμενο, η εν λόγω ανάρτηση συγκέντρωσε αμέτρητα likes.
Ο συγκλονιστικός επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα
Χτες, στην κηδεία, ο Τραϊανός Δέλλας αποχαιρέτησε τη γυναίκα της ζωής του με έναν επικήδειο που καθήλωσε όσους βρίσκονταν στην εκκλησία.
«Άγγελε μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας, άγγελός μου, μου έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήρανε για την εντατική λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι είχα επιμονή και υπομονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου.
Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν και αυτό είναι μια απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου ‘ριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορέσω να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες.
Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Κι έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Το καθένα ήθελε τη δική του φροντίδα, αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για σας, ευτυχώς αναπληρώνονταν.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουν παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας. Στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε μια στιγμή. Πάντα ήσουν μέσα στο μυαλό μου και προτεραιότητά μου. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες, μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.
Τα “σ΄ αγαπώ” που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτό που μου έδωσες. Η ευγνωμοσύνη στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά είναι μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο.
Τραϊανός Δέλλας
NDP Photo Agency
Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα να μη φοβάσαι γιατί είμαι δίπλα σου. Σου έλεγα “θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε and θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκανε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε στον ωκεανό. Αλλά και πάλι σ’ το ‘πα “μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα”. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο, σε έχασα από δίπλα μου.
Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια. Μακριά από κάθε πόνο. Μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά αποκεί, να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη ότι πάλι σε εσένα θα ερχόμουν. Πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουν, από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ.
Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ. Και στάθηκα τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτά που έχει μάθει στην κόρη μας. Αφήνει πίσω μια καταπληκτική ψυχή. Και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ. Γιατί το έργο της Γωγώς μπορεί να μην φαινότανε, μπορεί να μην το λέγαμε, αλλά ήταν τεράστιο για πάρα, πάρα πολλές γυναίκες. Δεν θα πω καλό ταξίδι, μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου».
